Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Tofik Dibi in candid camera programma?

Tofik Dibi

Tofik Dibi (Photo credit: Roel Wijnants)

“Hoe laat is het?” vraagt een man mij op Hoog Catharijne. Ik pak mijn telefoon. “Half drie,” antwoord ik en laat hem de tijd op mijn telefoon zien. “Dankjewel,” zegt hij. Vervolgens laat hij me weten dat hij om vier uur een afspraak heeft en dat hij dus nog even zal moeten wachten. We raken in een gesprek. Vreemd, met een onbekende? Mijn zusje zou zeggen van wel. Vorig jaar ging zij met mijn moeder op vakantie naar Madrid. Op één van die dagen wilde Zij winkelen. Mijn moeder wilde liever even ergens rustig. Na enkele winkels in geweest te zijn hield mijn zusje het echter al voor gezien: ze kon er niet tegen dat veel mensen tegen haar aan begonnen te praten. Snel liep ze terug naar mijn moeder en wat bleek? Zij zat rustig te praten met een -op het eerste oog- Spaanse zwerver. “Kom mee,” zij ze tegen mijn moeder. Mijn moeder liep verbouwereerd mee. “Wat is er aan de hand?” vroeg ze. “Dat doe je toch niet, met een onbekende praten? Je weet helemaal niet wat ze van je willen!”

In dat opzicht lijk ik meer op mijn moeder. Wanneer iemand een gesprek tegen mij begint, praat ik rustig mee. Misschien heeft dit ook met mijn studie te maken. Overal geïnteresseerd in zijn. Nieuwsgierig ook. De man vertelt mij dat hij Tofik heet. “Dat komt van Tawfiq en betekent gezegend of voortvarend,” zegt hij. “Ah, net als Tofik Dibi!” Hier gaat hij tegenin. Tofik Dibi zou homo zijn, iets wat Allah verafschuwt. Met Dibi wil hij duidelijk niet geassocieerd worden. Ik vertel hem dat ik niet wist van Dibi’s seksuele voorkeur  en vraag mij af wat die voorkeur er überhaupt toe doet.

Vervolgens spreekt Tofik over zijn geloof. Tofik brengt naar voren hoe moeilijk hij het vindt om met zijn geloof om te gaan. “Daarom doe ik precies het tegendeel van wat de Profeet deed. Ik drink alcohol, ik ga met vrouwen en ben geweldadig.” Tofik spreekt over meer van zijn uitspattingen die het tegendeel van de handelingen van de  Profeet zouden moeten zijn. Vervolgens concludeert hij: “Ik ben de advocaat van de duivel.”

Het gesprek krijgt  dan een zeer bizarre wending. Tofik stelt dat hij aan een ziekte lijdt waardoor hij waanbeelden heeft. Zo kan hij de werkelijkheid moeilijk onderscheiden van die beelden. Hij slikt vele medicijnen om deze beelden te onderdrukken. “Benzodiazepines, bromazepam, diazepam, chloordiazepoxide, alprazolam….kun je me nog volgen?” Mij duizelt het. Met wat voor een persoon heb ik te maken? Opeens wenst Tofik mij een fijne dag. “Het gaat u goed,” wens ik hem en we gaan uit elkaar.

Nu, twee dagen later, vraag ik mij af of ik niet beetgenomen ben. Zou deze man Tofik Dibi zelf geweest kunnen zijn. Uiteraard is dit gebaseerd op een herinnering in vergelijking met een foto die ik via google gevonden heb. Hoe betrouwbaar is die herinnering? Was het gewoon een bizar gesprek, of zit er meer achter? Heeft men geprobeerd mij voor gek te zetten? Is dit een candid camera grap van Tofik Dibi? Zie ik mijzelf straks op tv?  Ik ben benieuwd!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 1 april 2012 door in Leven en getagd als , , .
%d bloggers liken dit: