Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Het verlangen en The Walking Dead

Intertitle from the AMC television program The...

Sinds twee dagen ben ik verslaafd aan The Walking Dead. Hoewel de introductie vele gelijkenissen kent met de film 28 Days Later is er een betere uitwerking van het thema ‘wandelende doden’. Dit is niet meer dan logisch. Waar de film binnen twee uur tot een einde komt, heeft de serie de mogelijkheid door te gaan tot in de eeuwigheid. Van die tijd wordt goed gebruik gemaakt. Karakters worden uitgewerkt en met name hun keuzes komen uitgebreid aan bod. En dat is precies wat ik wil zien. Waarom laat de maker de zombies niet alle mensen opeten; waarom voelt dat verkeerd? Waarom verkiezen wij te blijven leven in een ogenschijnlijk zinloze wereld? In The Walking Dead wordt die vraag in het eerste seizoen goed in beeld gebracht.

Verlangens spelen een belangrijk doel die die vraag beantwoorden. Ondanks dat er niets meer voor te leven lijkt te zijn, zetten de personages zichzelf diverse doelen voor die zij willen bereiken. Zo houden zij zichzelf staande in een wereld die men niets meer te bieden heeft. In de filosofie is dit een belangrijk thema. Sinds God dood verklaard is door Nietzsche moeten we op zoek naar een nieuwe zingeving. Nietzsche zelf waarschuwt ons: we moeten door de periode van nihilisme heen waarin niets waarde heeft. Daarna kan de mens zichzelf ontstijgen en ontstaat een een nieuwe mens die zichzelf de waarde van het leven oplegt. De ultieme vrijheid, aldus Nietzsche.

Her en der gaan stemmen op dat we nog steeds in zo’n periode van nihilisme leven. We zijn de weg kwijt. Zoekende, naar wat wel waarde heeft. Geld, macht, bekendheid? Tot nu toe hebben wij het niet gevonden. Ook in The Walking Dead is men op zoek naar antwoorden op deze vraag. Door zichzelf doelen te stellen zorgen de personages voor een eigen, tijdelijke, zingeving van het leven. Maar wat als dat doel bereikt is? Wat als dat doel niet bereikbaar blijkt te zijn? De oplossing is eenvoudig: men creëert nieuwe doelen en geeft zo hernieuwde zin aan het leven. Zelfs in de meest dramatische vertoningen weten de personages hun ongeluk te ontvluchten. Zij geven nieuwe zin aan hun leven. Zo kabbelt de serie voort door een ogenschijnlijk zinloze wereld waarin om elke hoek een zombie men het leven kan ontnemen.

Deze serie geeft goede inzichten in hoe wij mensen handelen. Wij zetten ons zelf doelen voor welke wij willen bereiken. Maar gaat het daadwerkelijk om die doelen? De doelen zelf zijn contingent. Of het nu om geld, macht of bekendheid gaat maakt in wezen niet uit. Het is het verlangen ergens naar te streven dat zin aan het leven geeft. Zolang wij ergens voor te leven hebben, doen wij dat. Zo overleven wij elke crisis in ons leven. En dat is iets, wat The Walking Dead zeer goed in beeld weet te brengen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 13 mei 2012 door in Film en TV, Filosofie, Leven en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: