Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Road to the Final #4: Nederlaag Nederland zegt niets

Na de nederlaag tegen Bulgarije afgelopen zaterdag van het Nederlands elftal regeerde het pessimisme. “Het wordt niets dit EK” is een veel geuite mening. “Wat een wanvertoning” vertelt de ander. Mark van Bommel was het hier niet in zijn geheel mee eens. ”In de eerste helft ging het nog wel. Helaas lieten we na wat vaker te scoren.” Aan de andere kant meldt de aanvoerder ook dat er niet te veel consequenties mogen worden getrokken uit het vertoonde spel. Waarom zouden we dat niet doen, zo kort voor het EK?

Teamsport

Voetbal is een teamsport. Hoewel individuele kwaliteiten ook zeker gewaardeerd worden, is het uiteindelijke resultaat er één van het team. Christiano Ronaldo kan de sterren van de hemel voetballen; wanneer Iker Casillas er vier doorlaat is ook Ronaldo’s spel onvoldoende om Real Madrid voor een nederlaag te behoeden. Het probleem dat nationale elftallen ervaren is dat zij minder tijd hebben om op elkaar in gespeeld te raken. Iedere speler is gewend met andere spelers om zich heen te voetballen. In clubverband wordt daarom hard gewerkt om automatismen in het team te kweken. Dat vergt training. Heel veel training. Iets wat de nationale elftallen helaas weinig gegeven is.

Nederland

Ook het Nederlands elftal heeft hier last van. Je ziet de mannen elkaar zoeken. Helaas vinden ze elkaar nog niet altijd. Exemplarisch is de wedstrijd tegen Bayern München. Het middenveld probeerde aansluiting te vinden met het aanvallende trio. Twee keer lukte dat heel behoorlijk. Twee keer kwam daar ook een prima goal uit. Zet onze spitsen voor het doel en ze weten te scoren. Dat deden zij immers in hun eigen competities ook. Tegen Bulgarije verliep alles wat stroever. Dat heeft te maken met het Bulgaarse voetbal. Door met meer man te verdedigen is de kans dat een bal goed valt een stuk kleiner. De goal van van Persie was er één van grote klasse. Zo zou het minimaal vier keer moeten tegen Bulgarije. Helaas vond het middenveld de aanval te weinig en bleven meer kansen daardoor uit.

Zorgen

Dat is niets om ons zorgen over te maken. Nog twee weken heeft Bert van Marwijk de tijd om de automatismen, het elkaar kunnen vinden, wel goed te laten verlopen. Nog twee weken hebben de mannen om elkaar zelfs met de ogen dicht te kunnen vinden. En mocht dat niet lukken, blijft er hoop bestaan. Denemarken, Duitsland en Portugal spelen een stuk aanvallender, waardoor de kans dat een bal wel goed valt een stuk groter uit valt. Met snelle mannen als Robben en Narsingh, en spitsen als Huntelaar en van Persie, komen de kansen en doelpunten vanzelf. Daar moeten wij onze hoop dan ook op vestigen. Verdedigend bleek zowel tegen Bayern als tegen Bulgarije dat het bij Nederland nog wel eens wat rommelig oogt. Met Johan Cruijff sluit ik daarom af: “Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 28 mei 2012 door in Sport en getagd als , .
%d bloggers liken dit: