Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Recensie: Warm Bodies

English: A participant of a Zombie walk, Asbur...

Na de heerschappij van vampiers in series als True Blood en de filmreeks Twilight, worden we nu overstelpt met zombies in de hitserie The Walking Dead en films als Warm Bodies. En niet zonder succes. Waar komt dat succes opeens vandaan? Waarom vinden wij zombies interessant? Wat beangstigt ons de toestand van het zombie-zijn? En wat trekt ons juist aan, waardoor wij verhalen maken over datzelfde “zijn”? Warm Bodies geeft antwoord op die vragen.

Zombies

Verhalen over zombies worden al eeuwen verteld. Zombies zijn wezens die ontstaan uit dode mensen, bijvoorbeeld door magie, de beet van een andere zombie, of een virus. Een zombie verschilt van de mens doordat hij alleen agressie kent. Agressie kenmerkt zich door een onbeheersbaar verlangen naar levend mensenvlees. Daardoor vallen zombies mensen aan. Het enige wat de mens kan doen is zich wapenen tegen de zombie en diens hersens doorboren.

Oogpunt

Wat de meest populaire verhalen gemeen hebben, is dat zij vanuit het oogpunt van de overlevende mens wordt beschouwd. Daardoor ontstaat er een beeld van de zombie als vijand waartegen de mens zich moet wapenen. In Warm Bodies wordt met deze traditie gebroken. De film vertrekt vanuit het oogpunt van R, een zombie die de connectie met de mens nog niet verloren is. R laat zien wat het is om een zombie te zijn. Hij laat zien wat een zombie mist vergeleken met de mens. Het interessante is dat de film laat zien dat een zombie gedachten zou kunnen hebben. Er wordt getoond hoe een zombie omgaat met zijn vrijwel onbeheersbare verlangens naar vlees. Door ook het oogpunt van de mens op te nemen wordt het traditionele beeld van zombies niet verzwegen. Voor de mens blijft een zombie een wezen dat alleen maar levend vlees eet, het liefst dat van mensen. Wanneer R gevoelens ontwikkelt voor een levende vrouw, ziet hij werkelijk in hoe moeilijk zijn zombie-zijn is. Maar wat ook blijkt, is dat het verlangen naar eten kan worden beteugeld. R weet zelfs de vrouw te beschermen tegenover zijn zombie genoten.

Omgang

R’s zombie-zijn maakt de omgang met desbetreffende vrouw moeilijk. Zij beschikt in eerste instantie alleen over de traditionele kennis over zombies. R probeert duidelijk te maken wat hij voelt. Als zombie blijkt dat lastig te zijn. Toch groeit er een band tussen de twee. Die band zorgt er voor dat R zich weer levend begint te voelen. Hij ontdoet zich zogezegd van zijn zombie-zijn. Hij begint zich weer mens te voelen. Liefde wordt zo het medicijn dat de zombie verlost van zijn verlangens naar vlees. Dat verlangen wordt gepareerd met een verlangen van gemeenschapszin, samen zijn, een leven delen. Dit verlangen blijft niet beperkt tot zombie R. Ook zijn medezombies herkennen in de liefde die ontstaat tussen zombie en mens datgene wat de mens onderscheid van zombies. Ook zij beginnen weer te leven en ontdoen zich van hun zombie-zijn.

Filosofische maatschappijkritiek

Hier toont Warm Bodies een stukje filosofische maatschappijkritiek. Allereerst vraagt het zich af wat essentieel is aan ons mens-zijn. De film stelt dat dat bepaalde gevoelens, verlangens, zijn, die de mens onderscheidt van zombies. Dit vloeit over in maatschappijkritiek. Agressie zet groepen tegen over elkaar, terwijl liefde juist bindt. Liefde wordt geprefereerd boven agressie. De zombie leert wat het is om mens te zijn en verkiest dit boven zijn zombie-zijn. De film toont ons wat het is om mens te zijn te zijn en hoe wij in staat zijn om dat naar elkaar uit te dragen. Dat zorgt ervoor dat de film Warm Bodies een must-see is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 19 mei 2013 door in Film en TV, Filosofie en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: