Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Liefde en macht

Macht, daar draait het allemaal om. Ook in de liefde. Wie dat beweert, kan in een discussie rekenen op scheve gezichten. Liefde is toch meer dan een machtsrelatie tussen twee personen. Ongetwijfeld ligt voor die stelling een geromantiseerd beeld ten grondslag. Dat beeld sluit echter niet uit dat ook macht in de liefde het belangrijkste element is. Waar de verwarring ontstaat is over het woord macht zelf.

Connotatie

Een negatieve connotatie van het woord ‘macht’ zorgt er voor dat er niet langer vrijuit gesproken kan worden over macht in de liefde. Macht wordt geassocieerd met pijn, lijden en geweld. Typerend is de manier hoe wij spreken over regeringsleiders. Leiders in het Vrije Westen noemen we president of Koning. Leiders in minder vrije gebieden worden op zijn positiefst benoemd als machthebber. Minder positieve benamingen als dictator of tiran komen nog vaker voor. Aan deze laatste groep machthebbers wordt een ‘verkeerde’ moraal toegeschreven, waardoor zij geen goede maar slechte besluiten nemen. Zo ontstaat een negatieve connotatie aan het woord ‘macht’. Zo bezien is dat niet vreemd. Toch kunnen ook leiders van het Vrije Westen machthebbers genoemd worden, hoewel in dat geval de negatieve connotatie vergeten dient te worden. Ook zij hebben immers, met steun van de achterban, de macht in handen.

Uitdrukking

Een andere, positievere, connotatie van het woord ‘macht’ die beter aansluit op hoe er gedacht dient te worden over macht in relatie tot liefde komt voort uit de uitdrukking ‘bij machte zijn’. Wanneer iemand bij machte is, bedoelen we te zeggen dat diegene ergens toe in staat is. Zo weet iemand bijvoorbeeld zijn verlangens te vervullen door middel van verworven vermogens. Het vervullen van verlangens is belangrijk voor zowel macht als voor liefde. Zo gelezen stelt macht je ergens toe in staat, terwijl in de liefde we bepaalde verlangens najagen die we niet alleen kunnen bereiken.

Liefde

Tussen macht en liefde is er echter iets geks aan de hand. Waar macht zich richt op het bevredigen van verlangens, is liefde niet alleen gericht op die bevrediging. Voor liefde geven mensen bepaalde verlangens op, waardoor ze hun eigen macht als het ware begrenzen. Er kunnen immers tegengestelde verlangens in het spel zijn. De één leest liever een boek terwijl de ander een film wil zien. Of wat te denken aan het uitzoeken van een vakantiebestemming. Of intiemer, de één wil seks terwijl de ander al ligt te snurken. In de liefde komt men tot compromissen waarbij soms de één en soms de ander zijn verlangens bevredigt ziet worden, naast de gezamenlijke verlangens die ongetwijfeld ook vervuld worden.

Relatie

Die bevrediging kan echter alleen tot stand komen wanneer iemand ook bij machte is om zijn eigen verlangens eens een keer niet na te jagen. Zo bezien kan liefde alleen bestaan tussen twee personen waarvan de één de ander niet overheerst, omdat in dat geval alleen de verlangens van de overheersende persoon worden nagejaagd. Liefde is moeilijk te bereiken. Het houdt in dat je je eigen verlangens niet altijd kan vervullen. Je geeft een deel van jezelf op ten gunste van de ander. Het ironische is dat het aan die ander ligt of je daar goed aan doet. En werkt het niet, dan is er gelukkig nog altijd een tweede optie: iemand anders zoeken waarmee wel een evenwichtige relatie aangegaan kan worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 26 augustus 2013 door in Filosofie, Leven, Liefde en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: