Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Stoner, weg met verwachtingen

Stoner

In elke boekwinkel waar je binnenstapt, staat het boek op nummer één: Stoner van John Williams, al verschenen in 1965 maar nu een hit in Nederland. Nee, het boek gaat niet over continu drugsgebruik. Het is toevalligerwijs de achternaam van de hoofdpersoon om wie het verhaal draait. Een verhaal dat mooi opgeschreven is, maar dat nergens echt spectaculair wordt. Het leven van William Stoner is burgerlijk, saai en kent relatief kleine, alledaagse problemen. Waarom trekt het verhaal dan opeens zo’n groot publiek in ons land aan, waardoor het al ruim 60.000 keer de toonbank over ging?

Verwachtingen

Die vraag is natuurlijk een inkopper. Het levensverhaal van Stoner raakt ons. De reden dat het ons raakt is dat hij ondanks allerlei verwachtingen van zijn omgeving die invloed op hem uitoefenen, zijn eigen levenspad kiest. In plaats van de studiekeuze van zijn ouders te volgen, kiest Stoner er voor Engelse letterkunde te studeren, een studie waarmee de banen ook in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt niet voor het oprapen liggen. Vervolgens trouwt hij met de eerste de beste vrouw die hij tegenkomt, zonder enige twijfel. Had hij dat maar wel gedaan, zullen vele lezers denken. Het huwelijk is ongelukkig. Toch kiest de inmiddels als leraar werkende hoofdpersoon er niet voor van haar te scheiden. Ook op zijn werk voldoet hij weinig tot niet aan de verwachtingen. Hij doet wat hij moet doen om te kunnen blijven, maar heeft geen interesse om promotie te maken. Zijn omgeving verwondert zich over hem. Hoe kan iemand met zo weinig ambitie toch een mooi leven leiden? Ook in onze maatschappij wordt veel van het individu gevraagd. Maar moet je voldoen aan alle verwachtingen van buitenaf? School, studeren, een carrière maken, een gezin stichten, oud worden. De druk om op ieder gebied maximaal te presteren is groot. Moet aan al die verwachtingen voldaan worden voor een mooi leven?

Eigen verantwoordelijkheid

Wat Stoner de lezer doet inzien is dat de sociale druk van het op ieder vlak moeten presteren beter losgelaten kan worden. Daarvoor in de plaats is het belangrijk te leren om eigen keuzes te maken. Het gaat erom eigen verantwoordelijkheid te nemen voor de keuzes en handelingen die iemand maakt en zodoende zelf zijn leven inricht. Soms werken die keuzes goed. In andere gevallen zit het tegen. Belangrijk is om de blaam van het mislukken, of juist het prijzen voor het slagen, af te schuiven op anderen. Jij, en alleen jijzelf, bent verantwoordelijk voor het leven dat je leidt. Wie volgens zijn eigen richtlijnen het leven leidt kan later, op zijn sterfbed, terugkijken op een leven dat ook daadwerkelijk zijn leven was. Wellicht voldoet dat leven niet aan de sociale normen die op hem invloed hebben uitgeoefend. Het brengt echter wel een uniek leven op. Met Stoner vertelt Williams dat een leven dat zo geleid is, voldoende is om als mooi leven betiteld te worden. Het is waardevol genoeg en waarschijnlijk zelfs waardevoller dan een leven dat geleid wordt naar normen van anderen. De lezers die met Stoner weglopen voelen dat aan. De vraag is of zij daar niet alleen bij stilstaan en wegdromen, of durven zij het eigen leven net zo te leiden. Net als Williams Stoner.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 29 augustus 2013 door in Boek, Filosofie, Leven en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: