Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Het leven is niet leuk

Dood willen, ik kan begrijpen dat er mensen zijn die die gedachte hebben. Als je ernstig lijdt aan ziekte, wanneer je je eigen leven als voltooid ziet als gepest wordt, of als je denkt dat het leven geen zin heeft. Het leven is in al die gevallen niet langer leuk. Het vervelendste is dat je daar vrij weinig aan kunt doen. Ziektes kun je niet altijd bestrijden, de pijn misschien. Als je oud en bejaard bent en niet langer achter de geraniums vandaan komt, wat moet je dan nog met je leven? Aan het gepest worden gaat een lang traject af om daar ook weer vanaf te komen. Oorzaken die aan dat pesten ten grondslag liggen zijn niet eenduidig aan te wijzen, waarvoor men dan een oplossing heeft. En heeft het leven zin? Nog altijd denkt men daar diep over na maar tot een bevredigend antwoord heeft het niet geleid. Wat al deze voorbeelden gemeen hebben is dat in die situaties het leven niet leuk is.

“Ben je gelukkig?” In bovenstaande gevallen beantwoorden de meesten die vraag met nee. Ook voor mij is het een moeilijke vraag. Niet dat ik wel of niet gelukkig ben. Ik weet vooral niet wat precies bedoeld wordt met “gelukkig zijn”. Welke maatstaven zou ik moeten gebruiken om mijn geluk te bepalen? Wat is gelukkig zijn? Ik kan die vraag simpelweg niet beantwoorden. “Ja maar jouw leven, dat is toch leuk? Een mooie studie, leuke baan, interessante vrienden, fantastische weekenden die al op woensdag beginnen. Dat moet je toch wel leuk vinden, ik zie je genieten!” Ik zal niet ontkennen dat ik geniet, maar of dat ook betekent dat ik het “leuk” vind. Ik denk het niet. Het woord “leuk” heeft een denigrerende toon, alsof de zaken er niet werkelijk toe doen en inwisselbaar zijn voor andere “leuke” dingen. Dat is niet waar.

Alles dat ik doe, zie ik niet als leuk maar als waardevol. Zaken waar ik mij voor wil inzetten, iets mee wil bereiken. Niet per se een doel zoals gelukkig zijn, een huis kopen of een mooie baan vinden. Ik wil een leven leiden dat het waard is om geleefd te worden. Ook daar bestaan geen maatstaven voor, behalve de persoon zelf die het leven dient te leiden. Hij beoordeelt of hij zijn leven waardevol vindt. Helemaal alleen doe je dat ook weer niet. Door met mensen te praten leer je vanuit verschillende kanten bekijken wat waardevol zou kunnen zijn. Zo kun je zaken uitzoeken die jij de moeite waard vindt.

Voor mensen die dood willen is dat uiterst lastig. Wie dat gevoel ervaart, ziet niet langer in waarom zijn leven nog waardevol is. Dat is moeilijk te verteren. Voor de persoon zelf, maar ook voor de mensen daarom heen. Hoe laat je iemand inzien dat zijn leven toch waarde heeft? De voorbeelden hierboven zijn daar specifiek op uitgekozen. Iemand die ongeneeslijk ziek is, kun je niet langer overtuigen dat zijn leven toch nog waarde heeft. Misschien dat het dat heeft voor anderen, zijn familie, maar voor zichzelf? En dat is uiteindelijk toch degene die het leven moet leiden in plaats van er aan te lijden. In die andere drie gevallen is het lastiger. Waarom zou het leven van iemand achter de geraniums niet nog waardevol voor zichzelf zijn? Hoe zit dat in het geval van de gepeste persoon? Hoe laat je hem dat inzien? En of het leven zin heeft, hoe overtuig je daar iemand van?

Door te praten, heel veel praten. Je doet het niet alleen, zoals ik al eerder schreef. Niet over ditjes en datjes, maar over gedachtes en gevoelens die die personen bezig houden. Met mensen die je vertrouwt en dat vertrouwen niet zullen beschamen. Natuurlijk zal dit niet altijd werken. In die gevallen is het noodzakelijk om iemand erbij te betrekken die specialistischer hulp kan aanbieden. Iemand die daarvoor geleerd heeft. Tot nu toe is dat in mijn geval nog niet nodig geweest. Ondanks dat ik niet weet of ik gelukkig ben, of dat ik dingen leuk vind. Ik vind mijn leven vooral waardevol en volgens mij is dat nu juist wat mijn leven mooi maakt. En daar gaat het mij nu juist om.

Advertenties

Eén reactie op “Het leven is niet leuk

  1. hetgoedezaad
    5 november 2013

    Een tekst: Hij wees hun een rechte weg, de weg naar een stad, een woonplaats. (Psalm 107:7)
    Bewandelt u nog op een verdwaalde weg, bent u hongerig, dorstig en uitgeput? Bent u ook iemand die de vreugde van God nog niet kent. Een ieder die hierin zichzelf herkent, mag het offer(kruis) van Jezus ontvangen. Vr. Gr. Patricia

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 4 november 2013 door in Filosofie, Leven en getagd als , .
%d bloggers liken dit: