Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

De beste “het-is-uit” film

English: A photo of American actor John Cusack.

Vrouwen hebben voor elke emotioneel gevoelige situatie een film die daar bij aansluit. Bijvoorbeeld wanneer hun relatie op de klippen loopt. Ze kopen een enorme hoeveelheid chocola, trekken hun favoriete pyjama aan, gaan in bed liggen en kijken de hele dag films die hun emoties weerspiegelen. Voor ons mannen is dat lastiger. Geen enkele echte man wil huilend met pyjama en chocola in zijn bed liggen en naar deze veel te vrouwelijke films kijken. Dat betekent niet dat wij mannen geen gevoel hebben. Wij zoeken echter een goede film die past bij onze fijn ontwikkelde smaak en onze emoties.

 

En dat is nog lastig zat! Noem eens een goede film voor mannen die überhaupt over emoties gaan. Ik ken ze zelf vrijwel niet. E.T. komt nog het dichtst in de buurt, die film over een asielzoeker die ongewenst is en zelf eigenlijk ook liever dat vreemde land verlaat dan er te blijven rondhangen. Maar een film over liefde en emoties die geschikt zijn voor een man? Noem eens een mannelijke film over het uitgaan van een relatie die je niet in een kotsbui doet verzanden die erger is dan het overgeven in een in-dronken-toestand-zijnde situatie.

 

Toch bestaat die film: High Fidelity. Een sterk verhaal over een man, gespeeld door John Cusack, die alweer zijn zoveelste relatie op de klippen ziet lopen. Hij zou bijna denken dat het aan hem ligt. En dat is herkenbaar, die onzekerheid die ook het mannelijke geslacht parten speelt wanneer iemand hem weer eens verlaat. Was ik niet goed in bed, niet interessant genoeg, een klootzak of wat heeft die ander dat ik niet heb? Allemaal vragen waar ook de man mee zit. Maar Cusack laat goed zien dat het allemaal niet aan de man ligt. Relaties gaan nu eenmaal in veel gevallen over. Dat is niet iets om te wanhopen. Want ergens is er misschien die persoon waarmee wel die relatie kan worden aangegaan die bestendig is tegen al die zaken die een relatie juist op de klippen laten lopen. Eigenlijk moet je er niet teveel over in zitten, als man zijnde. Het komt wel weer goed. Je ontmoet andere mensen, drinkt bier, luistert muziek en hebt vooral veel lol. Tot dat je weer alleen bent. Alleen met je gedachtes. Dat heen en weer gaan is herkenbaar en komt allemaal samen in één geweldige scene, die het vooral van de muziek moet hebben. Want muziek, daar draait deze film nog wel het meest op. En met Bob Dylan kun je dan eigenlijk nooit fout zitten.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 5 november 2013 door in Film en TV, Leven en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: