Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Leent kanker zich voor komedie?

Kan ieder onderwerp zomaar gegoten worden in een komedie? Ja natuurlijk, denken enkele grote regisseurs. Zo kwam Diederick Koopal eind vorig jaar met De Marathon, Jonathan Levine in 2011 met 50/50 en Adam Sandler in 2009 met Funny People. Drie films die het reilen en zeilen van de hoofdpersonages met hun ziektes op komische wijze weergeven. Moet dat zomaar kunnen?

Ziekte

Een zeldzame bloedziekte, spierziekten, kanker, wat is daar nu komisch aan? Wie diverse media volgt, ziet dat zulke ziektes uiterst serieus genomen worden. Zo spamt vrijwel iedere Facebook vriend een filmpje van één of andere verzekeraar rond waarin beloofd wordt het geld dat gereserveerd was voor een tv-reclame te spenderen aan een wetenschappelijk onderzoek om ‘logistieke’ problemen rondom een ziekte in kaart te brengen en op te lossen. Denk daarbij met name aan de steeds verder groeiende kosten van medicatie dankzij vernieuwde technologieën die het mogelijk maken ziektes beter te bestrijden. Niets komisch aan toch?

Angst

Zo’n ziekte hebben, het meemaken van dichtbij, of alleen al de zorg zo’n ziekte ooit op te lopen, dat boezemt angst in. En niet onterecht. Wat er op zo’n moment met jouw leven en dat van iedereen in je omgeving gebeurt, is niet niks. Die angst komt voort uit verschillende bronnen voort. Natuurlijk is er de angst om te sterven of om een dierbare te moeten missen. Maar ook de angst voor het traject dat je ingaat als de ziekte geconstateerd wordt bij jou of iemand uit je directe omgeving. De hoop op herstel die soms oplaait, teniet wordt gedaan en weer terugkeert bij een nieuwe controle. Of je familie en vrienden je blijven steunen, of dat zij contact liever uit de weg gaan om moeilijke situaties te vermijden. Is daar wel ruimte voor komedie?

Lachen

In hierboven genoemde films laten de drie regisseurs zien dat die ruimte er niet alleen is, maar dat daar zelfs op een goede manier gebruik van kan worden gemaakt. Zij laten aan de ene kant zien hoe moeilijk het leven is na de constatering van een dodelijke ziekte. De slecht-nieuwsgesprekken, behandelingen, operaties. Ondanks die verschrikkingen zijn er momenten van relativering, die een weerwoord geven op de stelling dat het ondergaan van een ziekte alleen maar miserabel is. Die vreemde momenten die lachwekkend zijn zoals het niet aan kunnen nemen van een houding door bepaalde mensen die de situatie te horen krijgen. De onhandigheid van doktoren tijdens hun gesprekken. De humor van het niet meer kunnen doen van bepaalde dingen waarbij de hulp van naasten verwacht, wat er dan weer onhandig aan toe gaat. Allerlei situaties die bizar lijken, maar voorkomen en die zelfs voor een lach op het gezicht van de zieke zorgen. Daarmee geven deze films een waarachtiger beeld van het meemaken van een dodelijke ziekte. Dat maakt ze de moeite waard om te bekijken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 18 december 2013 door in Film en TV en getagd als , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: