Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Populaire cultuur laat zien waarom oud worden eng is

Extreem oud worden, wie wil dat nu niet? Kinderen die nu geboren worden kunnen misschien wel 135 jaar worden. Voor veel mensen een enge gedachte. Daarom schreef Rudi Westendorp het boek Ouder worden zonder het te zijn. Maar wat zijn nu eigenlijk die angsten?

Vampiers

Veel van die angsten zijn te herleiden tot de populaire cultuur. Door angsten te beschrijven leer je er mee leven en eventueel zelfs overheen te komen. Een fenomeen dat al eeuwen door de menselijke geschiedenis heen loopt is de vampier. Dit wezen is kenmerkend voor onze angst van het ouder worden. Aan de ene kant is er het romantische beeld. Een vampier sterft niet, maar blijft daarnaast jong van lichaam en vrij van alle ouderdomslasten waarmee de mens vaak wel belast is. Minder positief is de emotionele toestand van de vampier. Het is een wezen met oppervlakkige gevoelens. Dat is niet vreemd. Doordat hij al zijn familie, vrienden en kennissen overleeft, moet hij goed bestand zijn tegen het telkens weer opnieuw leren leven met andere mensen. Mensen die extreem oud worden kennen dat probleem ongetwijfeld. In plaats van dat zij worden begraven door hun kinderen, gebeurt juist het tegenovergestelde. Ook vrienden en kennissen verliest men, waarna men alleen achter de geraniums achterblijft.

Zombies

Niet alleen vampiers geven inzicht in ons leven. Ook van zombies valt nog heel veel te leren. Ik bedoel natuurlijk niet het mensetende deel, iets dat ik veel ouderen niet zie doen, ook niet in de toekomst. Waar wel een overeenkomst is, is de manier van leven van de zombie. Dit wezen laat namelijk een enorme willekeur zien voor wat betreft het aanzien van de wereld. Er bestaat voor dit monster geen enkele waarde. Ouderen hebben hier ook van. Op een gegeven moment heb je alles in je leven wel gezien en gedaan. Het is mooi geweest, hoor ik van veel gezonde bejaarden. Spuit mij maar de grond of de oven in als ik tachtig ben, tijd voor een nieuwe generatie. Hoewel het leven mooi lijkt, blijkt het vaak te eindigen in levensmoeheid. De bejaarde geeft niets meer om het leven, net als de zombie die alleen maar vlees eet.

Liefde

Toch is dat ook niet het hele verhaal. Er zijn oplossingen tegen een vampier of zombie-achtig leven. Dat is natuurlijk liefde. Want dat is wat beide wezens missen in hun leven en waar de mens nu juist wel toe in staat is. Wie liefde durft te geven en te ontvangen, kan voorkomen dat hij in zo’n wezen verandert. Met liefde in je leven is ouder worden helemaal niet zo’n groot probleem. 135 jaar? De mens kan het dan aan om eeuwig te leven. En dat brengt echter ongetwijfeld weer andere problemen met zich mee.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 10 januari 2014 door in Actualiteit, Boek, Leven, Liefde en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: