Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Binnen de lijntjes, alstublieft!

NaamloosTekenen voor volwassen, de nieuwste rage voor ouderen. Een getraind oog is nodig om de ogenschijnlijk moeilijke kleurplaten netjes en binnen de lijntjes in te vullen. Voldoen aan wat er van je verlangd wordt. Het is moeilijk, maar eenmaal voltooid kun je trots op jezelf zijn. Je beantwoordt aan wat de makers van het boek willen. Binnen de lijntjes blijven.

Regels

De rage onder ouderen staat symbool voor hoe wij in Nederland met elkaar omgaan. Houd je aan de regels, doe niet te gek en voldoe aan al je verplichtingen. Lukt dat, dan heb je een prima leven. Ja, een beetje kleur geven mag. En treed je er buiten? Och, dan corrigeren wij dat toch even. En als je het moedwillig deed, dan mag je even in het strafbankje plaats nemen. Het is het ideaal van een samenleving die vergeten is na te denken.

Denk na

Niet dat ik alle lijntjes, wetten, nu direct af wil schaffen. Maar er over nadenken, de discussie aangaan, dat zie ik als iets goed. Waarom hakken we hier geen handen af van dieven? Waarom stoppen we oude mensen bij elkaar in een huis om op de dood te wachten? Waarom is het goed om te werken, belasting te betalen, voor je kinderen te zorgen en met verlichting rond te fietsen?

Passief

Het lijkt of we antwoorden op die vragen vergeten zijn. We weten heel goed te wijzen als iemand een wet overtreedt, iets doet wat niet mag en zich niet aan de regels houdt. Maar vragen stellen over waarom die regels er überhaupt zijn, dat zijn we vergeten. We zijn makke schapen. Af en toe geven we onze goedkeuring aan een petitie tegen een moskee in de buurt, klimaatverandering of doneren we wat geld om armoede te bestrijden die ver van ons weg staat. Maar daar houdt het wel bij op.

Actie

Waarom is er geen discussie over de vraag of die lijntjes waarbinnen wij ons bewegen wel de juiste zijn? Politiek gebeurt dat, maar ook daar op voorzichtige wijze. Kijken hoe ver we kunnen gaan, het rumoer afwachten en dan met een genuanceerder verhaal naar buiten treden. Een grote demonstratie tegen zaken als onrecht ten opzichte van asielzoekers, mensen die in de kou verblijven of hoe men omgaat met onze privacy, waar zijn ze?

Burgerlijke ongehoorzaamheid, laten zien en voelen hoe wij denken over zaken, is waar ik het over heb. Kunnen we het niet meer? Zijn we bang voor de gevolgen? Dat we in een politiecel belanden, omdat we niet voldoen aan het ideaal dat we niet te gek moeten doen? Of hebben we er gewoon geen zin meer in?

Nieuw begin

Misschien moeten we klein beginnen. Met iets dat ludiek oogt. Bijvoorbeeld met het kleurboek voor volwassenen. Het boek erbij pakken, onze potloden of stiften in de hand en dan, heel voorzichtig, een keer buiten de lijntjes kleuren. Wie weet, wat er dan gebeurt?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 2 januari 2015 door in Leven en getagd als , .
%d bloggers liken dit: