Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Recensie: L’Enlèvement de Michel Houellebecq (spoilers)

Mariusz Kubik, 'Michel Houellebecq (b. 1958), French writer'

Mariusz Kubik, ‘Michel Houellebecq

Er is geen sprake van een democratie wanneer wetten niet via referenda tot stand komen.” De laatste scene uit de film L’enlèvement de Michel Houellebecq windt geen doekjes over de politieke de opvattingen van de regisseur. En wie anders dan Michel Houellebecq is er het meest geschikt om die gedachte uit te spreken?

Leven

In de film zien we Michel Houellebecq die Michel Houellebecq speelt. Een man die wat voorzichtig over straat schuifelt, leest, schrijft, wijn drinkt, met vrienden praat en vooral veel rookt. We krijgen het beeld voorgeschoteld dat het leven van Houellebecq niet zoveel voorstelt.

Ontvoering

Dat beeld wordt verstoort als drie mannen de schrijver in zijn huis gevangen nemen en later in een kist naar een afgelegen plek vervoeren. Houellebecq vraagt meerdere malen waarom. Wie gaat er nou losgeld betalen voor zijn vrijheid? Opvallend is dat het leven voor Houellebecq geen grote veranderingen kent. Hij leest, schrijft, drinkt wijn, praat met zijn ontvoerders en rookt heel veel. Als hij tenminste een aansteker heeft. Nee, Houellebecq heeft helemaal niets te klagen.

Gezapig

Wie niet verder kijkt dan het gebeuren, ziet een gezapige film. Er is discussie, soms een ruzie, maar eigenlijk gebeurt er op het oog helemaal niet zo veel. De film kent minder plottwists dan die andere hilarische ontvoeringsfilm over de Nederlandse Dries Roelvink. Wat wil de film nu eigenlijk vertellen, vraag je je als kijker continu af.

Aanklacht

Maar dan volgt die laatste scene met de uitspraak waar ik mee begon. Wat is er nu eigenlijk werkelijk democratisch, wanneer de bevolking zelf niet kiest naar welke wetten je leeft. Het is een afvaardiging, die de inwoners van een land eens in de zoveel jaar kiest om namens hen te regeren. Maar of deze personen en partijen dat ook werkelijk doen, dat is maar de vraag. Ja, je kunt bij nieuwe verkiezingen gekozen personen afzetten en voor anderen kiezen. Maar gebeurt dat ook daadwerkelijk? Bij een echte democratie zou het volk zelf zijn wetten moeten kiezen, aldus Houellebecq.

Lijn

En dan blijkt opeens het sterke punt van deze film. Houellebecq is namelijk zijn gehele ontvoering bezig mee te bepalen onder welke condities hij deze moet ondergaan. Juist daarom is het helemaal zo erg, dat hij tijdelijk wat minder vrijheid kent. Hij vraagt zich zelfs af of hij wel werkelijk weg wil bij de mensen die hem tegen zijn wil in vasthouden.

Democratie

Zo zou een echte democratie ook moeten werken, volgens de regisseur Guillaume Nicloux. De vraag is of dat ergens het geval is. “Misschien Zwitserland”, zegt Houellebecq. Maar ook daar is het niet fijn vertoeven. We hebben dus helemaal niet zoveel te vertellen, lijkt Nicloux te willen zeggen. Heeft hij een punt? Of ziet hij spoken die er helemaal niet zijn?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: