Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Macabere gedachten van een jongeman

Artemisia Gentileschi [Public domain], via Wikimedia Commons

Artemisia Gentileschi [Public domain], via Wikimedia Commons

Ik heb een hekel aan mensen. Er zijn maar weinig exemplaren waar ik mij op mijn gemak voel. Mijn vriendin, familie, enkele vrienden, een paar collega’s. Daar houdt het wel bij op. Al die andere mensen kunnen me gestolen worden. Of dood vallen. Het is mij om het even.

Mijn strijd

Iedere dag is het weer een strijd. Lopen naar het station. Fietsen naar het werk. Ik kies de routes waarvan ik met enige zekerheid weet geen andere mensen tegen te komen. Geen mensen die ’s ochtends vroeg hun hond uit laten. Geen mensen die op weg zijn naar het café. Geen hangjeugd op een hoek van de straat. Ik vind het verschrikkelijk iemand tegen te komen, te moeten groeten. Ik staat het liefst de hele weg naar de grond.

Het vreselijkst is het openbaar vervoer in de spits. De bus zit barstensvol. Ik sta een half uur eerder op om dat vervoersmiddel te ontlopen. Dat lukt niet met de trein. Daar ben ik afhankelijk van. Het beste plekje in de trein is het balkon. Vaak kan ik daar rustig zitten, in mijn eentje, omdat niemand anders dat doet. Ook als een coupé halfvol zit, zit ik liever op deze plek. Maar meestal moet ik staan. Op een hoopje gedrukt door de te grote hoeveelheid mensen dat dezelfde trein wil nemen

Onder of boven

Mensen. Je kunt ze niet overal ontlopen. Vriendin en vrienden willen wel eens uit. En dan kom je onder de mensen. Zo noemen ze het. Het spreekwoord spreekt precies mijn gedachte uit. Het is iets dat je jezelf oplegt. Niet omdat het fijn is, maar omdat anderen het van je verwachten. Er spreekt geen hoop uit. Ik bedoel, onder. Het voorzetsel geeft aan dat je je op een lager niveau begeeft dan de anderen. Hoe anders zou het zijn wanneer je je boven de mensen zou komen. Als een echte übermensch, groots en niet onder te hoeven doen dan de exemplaren die er zijn, Zijn, omdat jij het bent en bepaalt wat er gebeurt, dat je er bent.

Mensen kunnen wat mij betreft doodvallen. En soms heb ik de gedachten om ze daarbij een beetje te helpen. Niet zomaar iemand die ik tegenkom op straat. Oudere mensen die aardig proberen te zijn, daar heb ik niet zoveel moeite mee. Ook de hangjongeren mogen wat mij betreft hun biertje en blowtje blijven doen. Zolang ze mij maar met rust laten. En al die mensen in de trein, volgens mij voelen ze zich net zo kut als ik. Het begrip personal space is korte tijd betekenisloos, om ongeschonden het werk te bereiken.

Geïrriteerd

Nee, het zijn die mensen in de kroeg die je vriendin lastig vallen. Die brutale klant in de Albert Heijn die iedereen opzij beukt terwijl hij zich een weg door de winkel baant. Of de terroristen die een aanslag waar dan ook plegen omdat zij denken de waarheid in pacht te hebben. Die mensen, die het bloed onder je nagels vandaan halen. God, wat zou ik de aarde graag van ze verlossen.

Ik vreet me op wanneer ik zulke mensen tegen het lijf loop. Letterlijk. Ik bijt op mijn vingers. Maar vooral in mijn hoofd spoken er allerlei gedachten. Ik kook. Maar van de buitenkant is er niets te zien.

Macabere gedachten

Die jongen die mijn vriendin lastig valt zou ik kennis maken met het glas dat ik in mijn handen heb. Eerst één keer uithalen en vervolgens met het kapotte glas zijn gezicht bewerken. Het bloed zal rijkelijk vloeien terwijl de dj ongestoord zijn plaatjes draait. De asociale klant zou ik bekogelen met potjes olijven. Nadat hij tegen de vloer is gegaan vul ik alle gaten van zijn hoofd op met de groene vruchten. Inclusief pitten, uiteraard. Net zolang tot er geen lucht het lichaam in of uit kan. Het moet vast een mooi beeld zijn, twee groene olijven uit de neus stekend, met daarachter de overige inhoud van de inmiddels lege pot. En de terroristen, die zijn alleen met zwaar arsenaal weg te jagen. Een verroest kapmes lijkt me het meest geschikt. Eerst enkele ledematen. Of nog beter: de penis en de ballen. Ik heb altijd willen weten hoe het is om die in iemands eigen mond te proppen. Om vervolgens het hele hoofd eraf te kappen.

Zieke gedachten? Ik kan mij niet voorstellen dat anderen het niet denken. De beelden kennen we allemaal en we sympathiseren met het slachtoffer. We proberen ons een voorstelling te maken van zijn angst, zijn pijn. Maar probeert niemand zich in te leven in de dader? Hoe het voelt om een ander mens iets aan te doen. Hoe het is om iemands leven te nemen. Te ontnemen. Ik geloof het niet. We zien te vaak de beelden op internet, tv of in de krant. Te vaak worden we geconfronteerd met idioten. Mensen waarvan we vinden dat ze niet op deze plek horen te zijn. Niet bij ons, waar het er allemaal vreedzaam aan toe gaat.

Rust

Maar als ik mij dan weer eens in zo’n situatie bevind, probeer ik mij gewoon rustig te houden. Ik sla niet met mijn bierglas het hoofd in van een vervelende dronken gozer. Ook in de supermarkt houd ik mij rustig, kijk bewust een andere kant op. En wanneer er beelden zijn van een foltering, onthoofding of aanslag laat ik het nieuws langs me heen gaan. Waar maak ik me eigenlijk druk om, wat kan het me schelen. Zolang niemand mijn vriendin, vrienden of mijzelf iets aandoet, zal het mijn tijd wel duren.

Advertenties

4 reacties op “Macabere gedachten van een jongeman

  1. kliefje
    19 februari 2015

    Ik ken een paar hele goeie psychiaters, als je wilt? 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Doe wat God verboden heeft | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 19 februari 2015 door in Leven en getagd als , , .
%d bloggers liken dit: