Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Bezoek uit Laos

Flag_of_Laos_(WFB_2004)Waar komen jouw bezoekers vandaan? Die vraag stelde Sylvia deze week op haar blog. Ze vroeg aan haar volgers via welke media lezers hun blog bereikten. Dit kun je van je statistieken aflezen. Zo geeft Sylvia aan vooral lezers via Twitter en Facebook te trekken. Via het medium Bloglovin, waar schijnbaar veel waarde aan wordt gehecht door de ‘buitenwereld’, krijgt zij veel minder bezoekers. Ze vroeg zich af of andere bloggers dit herkenden. Uit de reacties blijkt dat dat het geval is. Het merendeel komt via Twitter of Facebook. Of een simpele Google opdracht. Zo ook bij mij. Toch was dat niet mijn eerste gedachte toen ik haar titel las. ‘Waar komen jouw blogbezoekers vandaan?’ interpreteerde ik als ‘uit welk land komen jouw blogbezoekers’. Dat deed ik niet voor niets. Onlangs bezocht iemand mijn blog uit een land dat ik niet herkende. Dat wekte mijn interesse. Het land? Lao People’s Democratic Republic.

Wereld

Schermafbeelding 2015-02-19 om 19.00.37Zo’n land valt op. Als ik mijn statistieken bekijk, zie ik dat mijn bezoekers vooral uit Nederland komen. Een goede tweede zijn de Belgen. De Verenigde Staten van Amerika volgen op gepaste afstand op de derde plek. Dat is niet vreemd. Ik blog in het Nederlands. Mensen uit andere taalgebieden hebben niet zoveel te zoeken op mijn blog. Toch blijken er mensen die zich bevinden in Argentinië, Nicaragua, Rusland en Kazachstan ook mijn blog te bekijken. Waarom?

Reizigers

Wellicht zijn het Nederlanders die tijdens hun reis in de verleiding komen om mijn blog te bezoeken. Een titel die ze voorbij zien komen op Twitter of Facebook spreekt ze aan, klikken op de link en lezen het artikel. Een grote eer. Waarom zou je immers tijdens je vakantie in één van die fantastische landen het internet op gaat en vervolgens ook nog eens mijn blog bezoeken? Zouden het toch om inwoners van desbetreffende landen gaan, die in hun onkunde een Nederlandse blog als die van mij bezoeken. Of is er een logischer verklaring. Gaat het misschien om expats, die zich voor hun werk in die landen bevinden en op de hoogte willen blijven van gebeurtenissen in Nederland? Ik weet het niet. Maar die vragen dringen zich aan mij op wanneer ik al die landen voorbij zie komen van waaruit bezoekers mijn blog bezoeken.

Lao People’s Democratic Republic

Maar het ging mij dus om dat land dat me niet bekend voorkwam. Ondanks een redelijk cijfer voor aardrijkskunde, voornamelijk opgekrikt door topografie, ging er geen enkel lampje branden. Tot ik Google gebruikte. De eerste hit vertelde me meteen dat het om Laos ging. Het land dat ik wel ken, met name vanwege het examenonderwerp Vietnam waar ik uren op gestudeerd heb. Heel lang geleden. Inmiddels is dit land blijkbaar democratisch geworden. Althans, dat laat het land weten aan de hand van haar naam. Best apart, dat je moet benoemen democratisch te zijn in je naam. En al bij de eerste hit valt mij op dat het land geassocieerd wordt met corruptie, centraal geleide politiek en een gemilitariseerde staat. Daar kiezen de mensen in Laos dus blijkbaar voor. Maar waarom eigenlijk?

Democratie

Hoe kun je in hemelsnaam kiezen voor corruptie, onvrijheid en een gemilitariseerde staat? Tal van redenen schieten me te binnen. De mensen zijn niet opgeleid om voor zichzelf na te denken bijvoorbeeld. Ze hebben niet de vrijheid en krijgen niet de informatie die zij nodig hebben om te weten waar zij voor kunnen kiezen. Geïnformeerd zijn is toch wel de belangrijkste voorwaarde om een goede keuze te kunnen maken. Uit het kiezen voor corruptie, onvrijheid en zware wapens op straat blijkt het tegendeel. Toch?

Geschiedenis

Toch niet. Of in ieder geval, het is niet de enige reden. Wie verder leest over de geschiedenis van Laos leert uit de situatie waar het land vandaan komt. Vroeger was het nog vele malen erger. De inwoners kiezen wellicht voor een klein beetje meer zekerheid. Een beetje meer vrijheid dan in het verleden. Die de politiemacht op straat met harde hand bewaakt. Voor ons Nederlanders, die een ander beeld van vrijheid kennen, lijkt het op afstand een samenleving waarin een mooi leven opbouwen onmogelijk is. Maar voor de inwoners van Laos zelf, ach, is het zo slecht nog niet. Het zal nog decennia duren voordat het land een vorm van vrijheid leert kennen die lijkt op de onze. Als die al lijkt op de onze. Want hoewel de inwoners op dit moment veel vrijheid missen, hebben zij ook de mogelijkheid om iets anders op te bouwen. Een land dat wellicht meer vrijheid biedt dan het land waarin wij leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 20 februari 2015 door in Leven en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: