Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Waar is onze regering mee bezig?

Wouter Engler, 'Ivo Opstelten'.

Wouter Engler, ‘Ivo Opstelten‘.

Opstelten en Teeven, partners in crimefighting. Ze zijn niet meer. Een leugen over een bonnetje van 4.7 miljoen werd beide heren fataal. In het debat in de Tweede Kamer ging het vooral over de vraag waarom de minister en staatssecretaris zo halsstarrig aan die leugen bleven vasthouden. Maar is dat werkelijk de vraag die er voor ons Nederlanders toe doet? Is een feitenrelaas rondom het vertrek van beide mannen waar het debat over moet gaan? Is een interessantere vraag niet hoe het kan dat deze rel nu juist op dit tijdstip, vlak voor de verkiezingen, ontstaat? En wat zijn de contacten tussen ministeries en de onderwereld? Wat voor afspraken worden er zoal gemaakt? Voor een land dat telkens laat weten weinig vertrouwen in de politiek te hebben, zou openbaring van dat soort vragen juist voor een herstel in vertrouwen kunnen zorgen. Transparantie, daarmee zou de gehele Tweede Kamer, maar met name de regering, kunnen laten zien waar het mee bezig is. Helaas is daar aan voorbij gegaan. Een gemiste kans.

Onderwereld

Dat de regering deals maakt met de onderwereld mag geen verrassing zijn. Daar is niets mis mee. Soms moet je iemand bescherming geven, goodwill tonen of het verkrijgen van informatie zien als een zakelijke transactie. Wie Hollywood films kijkt, weet waar ik het over heb. In het echte leven gebeurt dat natuurlijk ook. Een crimineel zal nooit zomaar zijn (oud)kameraden verraden wanneer hij daar zelf geen profijt van heeft. Of dat dan zijn eigen veiligheid, handige informatie of geld is, wat de juiste methode is om tot een uitwisseling te komen, dat hangt af van de situatie. Maar maak die informatie ook openbaar. Dat hoeft niet door in de krant uitgebreid te berichten over wat er afgesproken is en wie daar allemaal bij betrokken zijn. Wel is verstandig om dit in een kleiner comité in de Tweede Kamer te bespreken. Zo zijn alle politieke partijen geïnformeerd en weten zij wat er bij justitie gebeurt. Eventueel kunnen zij daar op inspringen door bepaalde afspraken aan de kaak te stellen, of te zorgen dat deze in de toekomst niet meer voorkomen. Zo kunnen zij hun controlerende functie uitvoeren, de functie die met name door de oppositie vaak tot hoofdtaak is verheven.

Contact

Dat is belangrijk. Het is belangrijk omdat ‘we’ moeten weten hoe het contact tussen regering en onderwereld verloopt. Met ‘we’ bedoel ik dan niet de gehele Nederlandse bevolking. Het is voldoende wanneer de Tweede Kamer geïnformeerd is. Zij vertegenwoordigen immers iedere inwoner van Nederland die mag stemmen. Aan hun is het vertrouwen gegeven om in onze naam te beslissen en te controleren. En wat zij vooral moeten controleren, is of bij gemaakte deals criminelen niet een bepaalde macht krijgen over de bewindslieden die deze met hun maken. En dat is precies wat er nu wel gebeurt lijkt te zijn. Minister Opstelten en staatssecretaris Teeven zijn in zo’n positie terecht gekomen, waardoor het er toe heeft kunnen leiden dat een crimineel met zijn uitspraken en bewijzen invloed heeft wie onze regering vormt. Een kwalijke zaak. Niemand zou zo’n invloed moeten hebben, op de Tweede Kamer die de stappen die de regering zet controleert na. En toch is dat nu gebeurt. En iedereen vraagt zich af: waarom?

Macht

Waarom komt een crimineel juist nu met deze informatie? Wat heeft hij te winnen? Wat staat er voor hem op het spel dat hij naar buiten toe treedt? Het zijn vragen waarop we vermoedelijk geen antwoord krijgen. Het is onduidelijk wat Cees H. heeft te winnen bij zijn openbaring, waardoor de positie van twee belangrijke bewindslieden binnen justitie onhoudbaar is geworden. Maar het geeft wel voer voor speculatie. Ook zet het aan tot denken over wat voor een macht deze crimineel blijkbaar heeft. Tot in de regering toe weet hij deze ten gelden te maken. En dat is niet eerder zo openbaar getoond. Juist daarom is transparantie over deals met criminelen in de Tweede Kamer zo noodzakelijk. Alleen dan kan ieder lid beoordelen of de regering en Tweede Kamer niet teveel afhankelijk zijn van de duistere figuren van wie zij informatie verlangt. En dat kan die transparantie bewerkstelligen: het niet langer chantabel zijn omdat iedereen af weet, of had kunnen weten, van de gemaakte deals. Dat is voor zowel de Tweede Kamerleden als voor de regering een grote vooruitgang.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 12 maart 2015 door in Actualiteit, Filosofie en getagd als , , , , .
%d bloggers liken dit: