Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Weg met de vrijmarkt

Dirk van der Made, ' Vrijmarkt Vondelpark, Amsterdam'

Dirk van der Made, ‘ Vrijmarkt Vondelpark, Amsterdam

“Wat een troep overal” zeg ik, nadat we het zevenendertigste exemplaar van een Heino plaat voorbij zien komen. We lopen al ruim anderhalf uur over de vrijmarkt in Utrecht. Echt opgeschoten zijn we niet. Vier straten hebben we doorlopen. Het is druk. Voor wat? Een heleboel rotzooi waar helemaal niemand op zit te wachten. Wie legt er nog een euro neer voor een vergeeld papieren boek waar er duizenden van gedrukt zijn? Wie betaald cash voor een doos met computeraccessoires? Wie trekt er zijn portemonnee open om een incompleet bordspel aan te schaffen? De tijd dat je geld voor oude troep neerlegt is voorbij. We beseffen het alleen nog niet.

Deeleconomie

We zijn hard op weg om in een andere economische wereld te leven. Eén die niet uitgaat van consumeren, maar van delen. Huidige industrieën proberen dat op allerlei manieren tegen te gaan. Zij letten daarbij niet op wat er in het verleden is gebeurd. Nieuwe spelers op de markt vervangen zo de oude. Kijk maar naar de muziek- en filmindustrie. De grootste spelers zijn niet per se platenmaatschappijen waar artiesten zich aan verbinden. Het zijn de online giganten die een groot kijk- en luisterpubliek aan zich weten te binden. Spotify en Netflix. Daar zouden grote spelers op verschillende markten die op instorten staan van kunnen leren. Zorg voor een betaalbaar alternatief, wil je je product nog verkopen. Anders zoeken mensen naar andere, goedkopere oplossingen. Iets dat op veel plekken al gebeurt.

Muziek en film

Sharing is caring. Het is het motto van de internetgeneratie die zo’n twintig jaar geleden is op komen zetten. Informatie, welke dan ook, is verkrijgbaar op het net. Het liefst gratis. Die basis gedachte dringt steeds meer door tot de offline wereld. Niet iedereen is daar blij mee. We proberen vergelijkingen met die wereld te maken. Bijvoorbeeld de muziek- en filmindustrie. Met stichting Brein voorop tracht zij het delen zonder inmenging van rechthebbenden tegen te gaan. Je steelt toch ook geen auto? Voorstanders van het delen zien dat anders. Zij zoeken telkens nieuwe manieren om het gratis delen mogelijk te maken. Ga maar na. Napstar, Audiogalaxy, Kazaa, torrents en nieuwsservers. Zelfs digibeten weten hun weg op het wereldwijde web te vinden. En dus richten verschillen partijen zich inmiddels op betaalbare alternatieven die passen bij deze tijd.

Straatbibliotheek

Ook de boekenindustrie heeft last van een veranderende wereld. Het fysieke boek kent een teruggang in verkopen. Men leidt daaruit af dat er minder boeken gelezen worden. De vraag is of dat werkelijk het geval is. Lezen we werkelijk minder? Of delen we onze boekenkast veel makkelijker en sneller met andere mensen? Initiatieven als de straatbibliotheek wijzen daar op. Zonder tussenpersonen delen we zo een veelgelezen boek met een ander.  Ook de nieuwste boeken die we eenmalig hebben doorgebladerd kunnen zo een nieuwe eigenaar krijgen. Misschien lezen we op deze manier met zijn allen veel meer. We hoeven niet ieder een eigen exemplaar te bezitten, maar zijn duurzaam en delen dat ene boek met vele anderen.

Offline wereld

Het zijn echter niet alleen digitale producten als film, muziek en het boek die over de gehele wereld gedeeld worden. Ook auto’s kleding en meubels krijgen op deze manier een nieuwe bestemming. We betalen niet langer bakken met geld om het nieuwste van het nieuwste te hebben. We gaan zelf aan de slag met oude spullen. Apparaten die niet langer werken brengen we naar een gratis reparatiecentrum. Daar maken ze van incomplete sets weer een compleet product. Die gebruiken ze vervolgens weer op plekken waar ze dat goed kunnen gebruiken en waar weinig geld is voor nieuwe spullen. Een verzorgingstehuis, opvangtehuis of voor mensen die het niet breed hebben. Zo helpen we elkaar.

Vrijmarkt

Toch is er nog één dag in het jaar waarop we al onze troep nog eens proberen te verkopen. Het is een stukje economie, een traditie, die staat voor hoe wij vroeger met spullen om gingen. Een tijd die op zijn einde loopt. De vrijmarkt hoort binnen enkele jaren in het museum thuis. Laten we daarom nadenken over nieuwe tradities die bij Koningsdag passen. Want al met al is die dag gezelligheid toch best leuk. Zou dat ook zonder vrijmarkt kunnen?

Advertenties

5 reacties op “Weg met de vrijmarkt

  1. Morgaine
    29 april 2015

    Vroeger, toen ik nog kind en tiener was, ging ik meestal naar de vrijmarkt om mijn suske en wiske collectie uit te kunnen breiden, of inderdaad op zoek naar dat ene boek wat niet in de winkel meer werd verkocht, hahahaha

    En de laatste keer ooit dat ik echt op jacht ging, en dan moet je ook vroeg gaan, was omdat ik zwanger was, wie weet kom je die engelse antieke kinderwagen nog tegen waar je van droomt maar nieuw onbetaalbaar was 😉 En ook nog, andere babyzaken, knuffels etc, even wassen en voila!

    Ik ben thuis gebleven, heb nog wel even met het idee gespeeld om na de vrijmarkt te gaan kijken, zien wat mensen achter zouden laten, maar ik ben het met je eens. De laatste keer een paar jaar terug, valt het mij ook op hoeveel te oude rotzooi er wordt verkocht, of gebroken etc. Dingen die men niet eens naar een kringloop oid zouden brengen. Eigenlijk best dom.

    Liked by 1 persoon

    • nielshagen
      29 april 2015

      Helemaal met je eens. Als kind is de vrijmarkt fantastisch. Als we iets anders verzinnen, moeten we dus zeker kinderen als uitgangspunt nemen. Voor volwassenen is er immers bier en muziek 😉

      Like

  2. Sabine
    29 april 2015

    Als je er zo over nadenkt is het inderdaad vrij apart. Alles gaat met de tijd mee, zelfs de manier waarop de koning nu koningsdag viert, behalve de vrijmarkt 😉

    Like

  3. Harrij Smit
    29 april 2015

    Ben het roerend met je eens. Delen is het nieuwe hebben. Probeer het zelf al jaren in de praktijk te brengen door goed gebruik van Kringloop en Marktplaats, door mijn auto te delen via Snappcar en/of Mywheels en de paar boeken die ik schreef als gratis e-books aan te bieden. En Netflix te gebruiken en uitzending gemist in plaats van veel geld te betalen voor een signaal op mijn TV. Mijn smart-TV lift heerlijk mee met de router van mijn internetverbinding.
    De vrijmarkt is inderdaad achterhaald, want mensen – kinderen vooral ook – hebben al zoveel troep, dat ze er werkelijk niets meer bij willen of hoeven.

    Liked by 1 persoon

  4. Marc
    29 april 2015

    Ik sjok er maar wat achteraan op zo’n vrijmarkt (van versier je eigen cupcake voor 50 cent naar verf je baard oranje voor 1 euro), maar ik zie nu voor me op de grond toch nog enkele krenten uit de pap liggen. Kinderen hebben daar oog voor en ze zijn er 1 hele dag mee in de weer geweest. Mijn vriendin heeft bovendien een bak vol met oud-ogend bloemetjesservies gescoord. Voor noppes, dat is dan eigenlijk ook weer een soort van delen. Maar je hebt gelijk, als je iets nieuws verzint, verzin dan iets met kinderen als uitgangspunt. En zet wat containers klaar zodat we al die ouwe meuk in een keer weg kunnen mikken en echt kunnen beginnen met delen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 29 april 2015 door in Filosofie, Leven en getagd als , , .
%d bloggers liken dit: