Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Recensies Ventoux gaan niet verder dan de bovenste laag

Mont Ventoux

ChrisO, ‘Mont Ventoux Summit

Ventoux is een prachtige film. Mooie beelden van de indrukwekkende Franse berg. Een interessant verhaal waarvan je op het puntje van je stoel zit. Muziek die een fijn, extra dimensie aan de film geeft. Uitgesproken karakters waar je jezelf of anderen in kunt herkennen. En dat allemaal gespeeld door acteurs waarbij het acteren in het bloed zit. Toch zijn de recensies in verschillende kranten niet lyrisch. De film is goed, maar met name hoe de afstandelijkheid van de oudere acteurs valt niet in goede aarde. Onterecht. De filmrecensenten kijken te weinig naar hoe vriendschap in de film wordt ingevuld.

Generaties

Het verhaal dat Ventoux vertelt is er één van twee generaties. Een vriendengroep valt uit elkaar nadat er op hun vakantie iets tragisch heeft voorgedaan. Dertig jaar later besluiten de vrienden elkaar op te zoeken en de vakantie opnieuw te beleven. De film schuift in tijdsperspectief van de jonge groep vrienden naar de volwassen personages. En daarmee verschijnt ook telkens de warmte en neemt die weer af. Iets dat recensenten ook opvalt. Hun conclusie: de jonge acteurs spelen hun rol met verve. De oudere spelers doen alsof het een moetje is waar weinig plezier aan is beleefd. Daarmee prikken al die schrijvers echter niet door de bovenste laag heen.

Vriendschap

Om die bewering kracht bij te zetten is het belangrijk om te begrijpen hoe relaties en hoe mensen in elkaar steken. Jonge mensen hebben een overvloed aan energie wanneer het op het onderhouden van contacten aankomt. Ze hebben alle mogelijkheden om met elkaar te doen wat ze willen. Ze hebben weinig zorgen. De enige zorg die zij hebben is het eindexamen halen. Verder genieten ze van het leven, zolang dat nog kan. Hoe anders is dat bij volwassenen. De druk van het excelleren voor je carrière, de dood van je ouders, het kapot gaan van je relatie of het allemaal wel prima vinden zoals het gaat. Daar lijden vriendschappen onder. Ze zijn van minder belang. De film Ventoux laat precies dat zien. En de acteurs, zowel de jonge als de oude generatie, spelen hun rollen met verve.

Aftasten

De film gaat dan ook niet om de vriendschap zelf, maar hoe je een vriendschap onderhoudt. Hoe ga je om met een vriendengroep die uit elkaar groeit. Hoe verhoud je je tot elkaar wanneer je na een lange periode opeens weer veel tijd met elkaar doorbrengt. Is dat nog wel mogelijk? Ventoux stelt die vraag en probeert oplossingen aan te dragen. We zien de vier oud vrienden met elkaar worstelen. Wat is er in de afgelopen jaren gebeurd. Kunnen we alles tegen elkaar vertellen. Is er nog plek voor vertrouwen in elkaar. Hoe moeten we nu met elkaar verder. Die aftastende houding zorgt voor een afstand, iets dat je in een goede vriendschap niet tegenkomt. Die afstand is voor de kijker voelbaar. Maar dat maakt niet dat de acteerprestaties van een minder hoog niveau is. Wat de kijker voelt is, dat vriendschappen er niet zomaar zijn. Dat vriendschappen aan allerlei zaken onderhevig is. Maar dat je ze ook niet zomaar aan de kant kunt zetten.

Nooit meer uit elkaar

En dat is een belangrijke constatering. We leven inmiddels in een wereld leven waarbij het “uit het oog, uit het hart” principe niet langer bestaat. Door nieuwe mogelijkheden op het gebied van communicatie blijven we met iedereen die we in ons leven tegen het lijf lopen in contact staan. Facebook, Twitter, Linkedin. Allerlei netwerken die ons in contact houden met mensen waar we periodes intensief mee omgaan, verlaten en op een ander ogenblik nog eens tegenkomen. Hoe zorg je er voor dat je in zo’n hernieuwd contact de draad weer kunt oppakken op het punt waar die gebleven was? Moet je dan onuitgesproken zaken eerst uitspreken? Drink je met z’n allen een biertje en ga je weer verder alsof er niets gebeurd is? Of kun je verder gaan met waar je gebleven was? Je ‘weet’ toch precies wat die ander heeft gedaan, de afgelopen jaren dat je hem of haar niet hebt gezien.

Ventoux

In Ventoux niets van dat alles. Al die sociale media bestonden nog niet. Toch is er iets dat de groep vrienden met elkaar verbond. Die tragische gebeurtenis tijdens de vakantie, dertig jaar geleden. Hoewel de vrienden elkaar niet meer zagen, zijn ze een ieder niet vergeten. Net zoals het nu niet langer mogelijk is iemand geheel te vergeten. Zo doet de film je even denken aan al die personen die je ooit bent tegen gekomen. Zou je ze nog een keer terugzien, je beste vrienden uit je middelbare schooltijd. Dat meisje waar je zulke leuke gesprekken mee had in de kroeg. Of de leraren waar je zo goed mee kon opschieten. En hoe zou zo’n hereniging dan verlopen? De vrienden in Ventoux besluiten nog een keer samen te komen. Of het samenkomen de laatste keer is? Dat kun je zelf kijken in één van de bioscopen die ons land rijk is. En let dan ook vooral op de prachtige muziek!

Advertenties

2 reacties op “Recensies Ventoux gaan niet verder dan de bovenste laag

  1. VAN DICHTBIJ
    19 mei 2015

    Nice. Ik vond het boel ook zalig! Het verhaal en ook de stijl waarmee het is opgeschreven. Bert Wagendorp is dan ook een van mijn favoriete columnisten.

    Liked by 1 persoon

  2. beaunino
    20 mei 2015

    Ik heb het boek ook met plezier gelezen. Misschien nu toch ook de film eens zien.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 19 mei 2015 door in Film en TV en getagd als , , , , , .
%d bloggers liken dit: