Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Prostitutie is een heel normaal beroep

Prostitutie

Rungbachduong, ‘De Wallen, Amsterdam

Begin dit jaar deed Jojanneke met haar programma Jojanneke in de prostitutie wat stof opwaaien omtrent het oudste beroep in de wereld. Aan de ene kant waren de tegenstanders van raamwerkers positief gestemd. Het programma belicht de negatieve kanten aan het werk. Zo kreeg heel Nederland een inkijk in een wereld die we eigenlijk alleen van de Amsterdamse Wallen kennen. Tegelijk was er veel kritiek. Het programma laat weinig zien van de positieve kanten. Het zou cijfers achterwege laten en zo het debat over prostitutie een bepaalde richting in duwen. Die van verbieden of ernstig aan banden leggen. Waar beide kampen het echter niet over hebben is de vraag die vooraf gaat: willen wij wel prostitutie in onze samenleving?

Dienst

Die vraag is een morele en daarom niet zo sexy om te stellen. Maar zij ligt wel ten grondslag van de discussie. Immers, als we willen dat prostitutie mogelijk moet zijn, dan dienen we daar ook volledige medewerking aan te verlenen. Bijvoorbeeld door het als een normaal beroep te zien. Dat gebeurt nu in ieder geval niet, gezien de vele discussies. Een belangrijk argument daarin: sekswerkers verkopen hun lichaam. En dat is iets wat je niet behoort te doen. Een moreel argument dat overigens door werknemers zelf ontkracht wordt. “We verkopen ons lichaam niet, het is geen product, we leveren een dienst, een seksuele dienst, net zoals een tandarts een dienst levert voor je tanden, of een psycholoog voor je brein.” Daarmee beëindigen zij deze discussie. Maar is dat wel terecht?

Huurmoordenaars

Nee, natuurlijk. Omdat iets als dienst aangeboden wordt, betekent het nog niet dat het goed is. Wanneer iemand aangeeft zich als huurmoordenaar in te zetten voor onze samenleving, gaan allerlei alarmbellen rinkelen. Ook andere diensten kunnen niet per se op onze goedkeuring rekenen. Zo werd onlangs uit de Chinese app store een programma verwijderd waarin mensen een dienst verleenden om anderen in elkaar te slaan. De auteur van het artikel doet het voorkomen alsof het maar vreemd is. Het is toch leuk om voor dertig euro één van je vrienden in elkaar gebeukt te zien worden? Maar dan komt de aap uit de mouw. Ook hij probeert iets te zeggen: is dit nu de samenleving waarin wij willen leven? Deze ‘tinderficatie’, moeten we daar wel zo blij mee zijn?

Seks voor een breezer

Eerder schreef ik daar een blog over. Stel dat we seks als een dienst zien, wat voor invloed heeft dat dan op onze maatschappij? Dat is nu geen lastige vraag om te beantwoorden. Onze samenleving is daar al op ingericht en we doen er allemaal aan mee. Bijvoorbeeld jonge pubers die de dienst verkopen voor een breezer. Ook in de Volkskrant lijkt de moraal te zijn dat dit best normaal is. Het artikel sluit namelijk af: “Een 13- of 14-jarig meisje moet inzien dat het niet normaal is je lichaam te geven voor een breezer. En als ze het toch doet, moet ze leren een condoom te gebruiken.” Niet de leeftijd die er toe doet, of dat seks een dienst is, maar de beloning wordt hier ter discussie gesteld. En misschien is dat ook het enige vreemde. Misschien moeten we jongens en meisjes leren dat seks heel wat meer waard is dan een met alcohol opgepimpte limonade. En dat het goed is, om op die manier met seks bezig te zijn. Of is dat wat te kort door de bocht?

Vrijheid

Wellicht ben ik van een te oude generatie om hier op te reageren. Mijn moraal op te leggen aan jonge mensen die net seksualiteit beginnen te ontdekken. Wellicht maak ik seks wel te speciaal. Door liefde en genegenheid voor de ander zodanig te waarderen, dat er geen prijs tegenover staat. Misschien is seks als dienst helemaal niet zo verkeerd. Een dienst die je kunt aanbieden via een app als Tinder. Waarbij je na twee minuten berichtjes over en weer sturen je ‘prijs’ voor jouw bedkunsten kunt benoemen. Want als dat in alle vrijheid gebeurt, zoals in iedere economische transactie, wat is daar dan  mis mee? Of ligt daar nu juist het probleem. Dat jonge mensen die vrijheid niet nog niet kennen en daarom de juiste waardering missen. Moeten zij eerst seks via liefde leren kennen, om in een later stadium het als dienst te kunnen aanbieden? En moeten we daarom zeggen: seks voor een juiste prijs en in alle vrijheid, prima. Maar pas wanneer je daar aan toe bent. En moeten we het werken in de prostitutie in dat geval net zo normaal maken als het werken in een winkel, voor een bank of voor de overheid? Zodat je als prostituee ook een bankrekening kunt openen, een lening krijgen of een huis kopen?

Advertenties

3 reacties op “Prostitutie is een heel normaal beroep

  1. jitske sijsma
    21 mei 2015

    Ja, ben het met je eens. Het zou een normaal beroep kunnen zijn als je eigen baas (dus ook eigen baas over je eigen lichaam) bent. Zodra een ander, de pooier, de baas over je is, wordt het ingewikkeld. Maar ook bij andere beroepen is dat zo, dus het enige wat helpt is volledige transparantie en daarmee wettelijke goedkeuring.

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Redeneren is niet altijd simpel de regels volgen | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 21 mei 2015 door in Politiek en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: