Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Ik ben een dj

DJ“Ik zou ook graag DJ willen zijn. Kun je mij dat leren?” Het meisje, ze is een jaar of 18, kijkt vragend naar de jongeman die tegenover haar zit.
“Natuurlijk”, antwoordt hij haar. “Zo moeilijk is het niet.”
“Ja. Nou. Die DJ van gisteren was echt helemaal niks. Hij ging zelf het meeste los op zijn eigen muziek. Dat doe je toch niet. En het was ook nog eens kutmuziek. Niemand danste.” Ze laat haar afkeer duidelijk merken. “Ik zou het zoveel beter kunnen.”

Breken

DJ’s maken of breken je feestje. Breken omdat ze de vibe verkeerd aanvoelen. Maken doordat ze dat juist wel doen. Maar zelf niet losgaan achter de draaitafels, dat heb ik nog nooit gehoord. Nu zie je wel eens beelden van dj’s waarvan je je afvraagt wat ze aan het doen zijn. Het mooiste filmpje dat daarbij door mijn hoofd schiet is dat van David Guetta op Tomorrowland. Geheel in zijn eigen wereld geniet hij van de muziek. Alcohol? Drugs? Of toch gewoon de sfeer die hij creëert, neerkijkend op duizenden mensen die losgaan?

Genieten

Zelf draai ik ook. Al jaren. Tien jaar geleden kocht ik mijn eerste draaitafels. Een platencollectie had ik al. De collectie bestond uit veel house, dance, techno, trance. De muziek die ik toen leuk vond. Zo af en toe draaide ik op een feestje. Ik vond het geweldig. En de meeste mensen om mij heen ook. Ik draaide muziek die niemand kende, of die zo geremixt was dat het wel herkend werd, maar toch net even anders dan dat je op de radio hoorde. ‘Obscure’ remixen, noemde ze dat. Zo was een rockplaat opeens dansbaar. Een stuk klassiek uptempo. En kreeg muziek uit de oudheid een nieuw publiek.

Nieuwste muziek

Het ging in die tijd niet om de nieuwste hits te draaien. Mensen kenden veel muziek niet. Muziek was nog niet zo eenvoudig beschikbaar als tegenwoordig. Nu is dat wel anders. Door het gebruik van Youtube en Spotify is publiek sneller op de hoogte van de tofste tracks dan een platendraaier zelf. Dat schijnen dj’s te merken. Als ze dingen draaien die wat onbekender of oud zijn, lopen mensen weg. Als dj mag je niet meer verrassen. De bekende dj’s hebben hier minder last van. Zij kunnen nog met iets geks wegkomen. Of ze dat ook doen? Meestal blijft het bij de eigen tracks. Logisch ook. Als je de hele wereld overvliegt om op te treden, heb je geen tijd om andere dingen te proberen. Want ook bij dj’en komt gewoon techniek kijken.

Oefenen

Dat is tegenwoordig ook niet meer zo vanzelfsprekend. De meeste cd-spelers en apparaten doen namelijk al heel veel voor je. Je kunt de muziek zelfs visueel maken, waardoor het techniek van nummers in elkaar over laten lopen niet langer een verdienste van de dj is. Je hoeft dus alleen nog maar op play te drukken. Dat was ooit wel anders. Uren oefenen om platen gelijk te laten lopen. Heel veel luisteren dus. Dat is nu natuurlijk niet anders. Je moet nog steeds weten welke platen bij elkaar passen, wat op elkaar aansluit. Maar ook dat maakt technologie een stuk makkelijker. Ze zijn er programma’s die al je tracks analyseren en indelen op allerlei verschillende manieren. Die gebruik ik dan weer niet.

Stijl

En dat komt vooral omdat ik vrijheid wil hebben. Vrijheid om gekke dingen te doen. Gelukkig kan dat. Inmiddels staan mijn collega en ik bekend als twee gasten die de meest gekke dingen doen. Je kan van ons een hele strakke house set verwachten. Maar net zo goed gooien wij er jaren 80 knallers doorheen. En happy hardcore. Of lekkere glijplaten. Net waar we zin in hebben. En dat kan jij horen. Vandaag en morgen staan wij op Delft Citypop en verzorgen we op zaterdag de afterparty in de Bierfabriek. Tussendoor staan er ook nog allerlei leuke bandjes. En had ik al gezegd dat het weer prachtig is? Ook is er bier. Voor een topweekend kom je dus naar Delft!

Advertenties

2 reacties op “Ik ben een dj

  1. beaunino
    23 mei 2015

    Wat leuk Niels, lijkt me zo mooi om mensen in jouw sfeer te kunnen krijgen. Fijn pinksterweekend vast.

    Like

  2. Pingback: De kunst van het platen draaien | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 22 mei 2015 door in Muziek en getagd als , , , .
%d bloggers liken dit: