Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Hoe ziet jouw digitale zelf er uit?

Digitale zelfEen device in je oog dat anderen herkent, informatie over ze opzoekt via internet en dit vervolgens voor je gezicht programmeert. Het komt in Sight aan bod. De mogelijkheden zijn eindeloos. Wat vooral in het oog springt, is hoe je al die gevonden gegevens omzet in je eigen voordeel. Bijvoorbeeld om een vrouw te versieren. Toekomstmuziek? De introductie van Google Glass laat in ieder geval nog even op zich wachten. Toch zijn er al enkele mogelijkheden op de markt die vergelijkbare dingen doen. Bijvoorbeeld het helpen bij goede brief te schrijven.

Juiste toon

Chrystl helpt je om in je schriftelijke communicatie dat te laten bereiken wat je wilt. Wat het programma doet? Het maakt een profiel van de ontvanger met behulp van alle online informatie die de persoon weggeeft. Zo leert het programma hoe deze persoon communiceert. Vervolgens geeft het tips hoe je hem of haar het best kunt benaderen. Is de persoon gevoelig voor het strelen van het ego? Chrystl geeft het aan. Houdt de ander van korte, bondige e-mails? Dan schrijft het programma je voor in zo weinig woorden te gebruiken. Op die manier komt jouw schrijven beter over en krijg je makkelijker gedaan wat je wilt bereiken. En daar is niets tegen te doen, toch?

Bewustheid

Misschien niet. De vraag is echter of dat erg is. Allereerst is het belangrijk om bewust te zijn wat de mogelijkheden zijn die dit programma biedt. Als je weet dat mensen je gericht schrijven om iets gedaan te krijgen, kun je daar op anticiperen. Niet per se door er tegen in te gaan. Het kan juist erg fijn zijn dat mensen direct zijn in hun communicatie, in plaats van rondjes te draaien om wat ze nu eigenlijk willen. Daarnaast is het nog maar de vraag of mensen heel anders zijn dan wat dit programma doet. Handelen mensen niet al intuïtief gelijk aan dit programma? Houden ze niet al rekening met jouw reactie en proberen zij hun communicatie daar niet bij aan te sluiten? We weten vaak heel goed hoe anderen het liefst communiceren. Daar passen we ons op aan. Je ziet dit bijvoorbeeld in vriendschappen, waar de communicatie als vanzelf verloopt. Hoogstens biedt een programma als Chrystl alleen hulp bij het communiceren met mensen die we minder goed kennen. Of aan mensen die minder goed in zijn in het herkennen van signalen voor wat betreft signalen.

Frustreren

Daarnaast zijn er mogelijkheden om wat het programma doet te frustreren. Door zelf op verschillende manieren te communiceren. Zo is het moeilijk om een eenduidig profiel van jouw manier van communiceren op te stellen. Maar is dat ook wel wenselijk? Stel dat het werkt, dan heb je daar niet alleen het systeem mee, maar ook allerlei mensen met wie je via het net in gesprek treedt. Ook zij zullen meer moeite hebben om jou te begrijpen. Ze vragen zich af hoe ze jou moeten benaderen. Wat vind jij fijn in een gesprek? Anderen weten niet wat ze aan je hebben, wat ze met je aan moeten. Terwijl jij een spelletje speelt met de technologie, kunnen anderen niet langer op jou rekenen. Dat is niet iets wat je wil, toch?

Digitale zelf

Hoe presenteer je je digitale zelf? Dat is de vraag die je je moet afvragen. In een ruimte waar andere mensen onze handelingen interpreteren, maar bovenal machines dit doen. En dat, zonder dat wij precies weten hoe dat gebeurt, wat anderen met deze informatie willen en wie die anderen nu überhaupt zijn. Via Do Not Track zie je hoe dat werkt. Met daarbij de melding: computers kennen je nu al beter dan je eigen moeder je kent. Moeten we ons zelf in zo’n omgeving laten zien zoals we in onze gewone leefomgeving zijn? Of is het verstandiger op de vlakte te blijven, zoals in een nieuwe omgeving waarvan je de gevaren niet kent? Moeten we ons digitale zelf verenigen met ons niet-digitale leven? Of is het verstandig te waken en niet te veel informatie weg te geven?

Advertenties

3 reacties op “Hoe ziet jouw digitale zelf er uit?

  1. Myriam
    25 mei 2015

    Pfff, dat lijkt me toch een stap te ver voor mij. Een beetje akelig zelfs. Dat een programma gaat uitvissen hoe ik communiceer en dat iemand daar dan op inspeelt. Denk ik misschien dat ik de match van mijn leven heb gevonden, en blijkt dat totaal niet zo te zijn. Bij wijze van spreken hé.

    Liked by 1 persoon

    • nielshagen
      25 mei 2015

      Inderdaad. Gelukkig hoef je er geen gebruik van te maken. Je hebt alleen niet de garantie dat anderen dat ook niet doen. Oppassen dus wanneer je weer eens een e-mail van iemand krijgt 😉

      Liked by 1 persoon

  2. beaunino
    25 mei 2015

    En over een X aantal jaar is het de gewoonste zaak van de wereld.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 25 mei 2015 door in Filosofie, Techniek en getagd als , , , , , .
%d bloggers liken dit: