Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Praat met bezoeker over regels festival

Dance

Avarty Photos, ‘IMG_6204‘.

Geen selfiesticks, drones en glow sticks op Pinkpop dit jaar. Menig festival breidt het aantal verboden voorwerpen ook dit jaar weer uit. Is dat wel wenselijk? Festivals zijn er immers om onze vrijgevochten vrijheid te vieren. Maar met de steeds langer wordende lijst met zaken die niet mogen, is de vrijheid op het festival toch danig aangetast. Kan dat niet anders? Moeten we hier niet op een andere manier mee omgaan?

Woodstock

Festivals bestaan al eeuwen. De Grieken kenden vele vieringen waarbij hele dorpen en steden een dag of week plat lagen van allerlei andere activiteiten. De Christelijke feestdagen gaan mee in die traditie, hoewel andere waarden daar voorop staan. Maar echt grote aantrekkingskracht heeft het festival gekregen sinds Woodstock, waar in enorme getale vrijheid werd gevierd. Met drank, drugs en rock ’n roll. Geen enkel opstootje, ondanks al die duizenden mensen op de been. En dat terwijl er van regels geen sprake was tijdens deze spontane bijeenkomst van gelijkgestemden. Zoveel mensen bij elkaar zonder enige vorm van regulatie. Je vraagt je af hoe dat kon, en of dat in de toekomst ooit nog kan plaats vinden.

Uit de hand

Helaas gaat het er niet altijd zo vredelievend aan toe. Denk bijvoorbeeld maar aan de massale opkomst in Haren voor een Project X feest, dat vervolgens volledig uit de hand liep. Een oproep op Facebook om een feestje te vieren werd per ongeluk openbaar gezet, waarna duizenden mensen zich aanmelden. De burgemeester verbood de bijeenkomst, maar dat weerhield veel mensen niet om richting het noorden af te reizen. Er zou alsnog een feest georganiseerd worden, maar uiteindelijk besloot men dat dat geen goed idee was. Het gevolg: een grote groep mensen zonder duidelijk doel. Allemaal dicht op elkaar geplakt, waarbij er maar iets hoefde te gebeuren voor het uit de hand zou lopen. En zo geschiedde. Een goed leermoment voor andere gemeentes om zo’n groot, spontaan ontstaan evenement enigszins in goede banen te kunnen leiden.

Overleg

Hard nodig. Want via Facebook ontstaan er tegenwoordig elke dag nieuwe oproepen om verstoppertje te spelen in de Ikea, Hoog Catharijne of voor een kussengevecht op de Dam. Wat doe je als al die aangemelde mensen daadwerkelijk naar je stad toe reizen? Verbieden? Of toch naar een oplossing zoeken die beide partijen tot tevredenheid stemt? In haar boek Discipline onderzoekt filosoof Marli Huijer deze vragen. Zij stelt dat het beste is om met bezoekers in overleg te treden om tot een oplossing te komen. Het belangrijkste verschil tussen Woodstock en Haren dat volgens Huijer tot een geslaagd festival of een uit de hand gelopen bende leidt, is namelijk het doel waar mensen voor komen. Wanneer het doel duidelijk is, of het om muziek, verstoppertje of een kussengevecht gaat, hebben mensen geen reden om zich buiten dat doel om naar dezelfde plek te begeven. En wanneer iedereen op een plek hetzelfde doel heeft, zal het uit de hand lopen van zo’n evenement volgens haar niet snel gebeuren. Niet snel, want er is nog één noodzakelijke voorwaarde: discipline.

Zelfdiscipline

Huijer stelt dat er verschillende vormen van discipline zijn. Voor wat betreft festivals stelt zij dat er verschillende vormen aanwezig zijn. Zo is er de discipline van bezoekers zelf, die bepaalde zaken laten vanuit de eigen overtuigingen. Daarnaast is er de disciplinerende werking vanuit de organisator, die dingen verbiedt of juist toestaat. En er is natuurlijk de controlerende discipline van zowel technieken als camerabeveiliging, maar ook die van de groep als geheel, die sommige dingen afstraft of juist aanmoedigt. Van die eerste twee benaderingen kan een festivalorganisator veel leren. Nederlanders hebben een hekel aan opgelegde autoriteit. Zij beslissen veel liever zelf wat zij wel en niet mogen doen. En wanneer zij dat doen, houden zij zich daar aan. Maak festivalgangers daarom eigenaar van de disciplinerende werking van allerlei regels waar men zich aan moet houden. Treed met ze in overleg, en zorg dat zij onderdeel zijn van het bepalen van allerlei verboden. Dat maakt dat mensen sneller geneigd zijn deze op te volgen. Een win-win situatie, aldus Huijer. Misschien iets voor Pinkpop volgend jaar?

Advertenties

4 reacties op “Praat met bezoeker over regels festival

  1. Morgaine
    8 juni 2015

    Ik snap het allemaal wel, gezien ik ooit naar Racism Beat it ging wat jaar na jaar weer terug kwam, een gratis festival bij mijn opa en oma in de achtertuin, was dat een leuk uitje voor een paar dagen als ik kwam logeren. Maar dan een enorme vechtpartij en ga zo maar door, wij waren gelukkig net vertrokken.

    Vervolgens een jaar later, moesten we al door poortjes heen, ik spreek even over midden jaren ’90 zoal niet eerder, maar na ’92, mijn dochter was er al. En ik begon te piepen… bleek mijn nagelvijl te zijn en die moest ik dus echt afgeven!

    Ik weet dus eigenlijk al niet beter en het is voor onze eigen veiligheid, naar mijn idee zijn lontjes korter in deze tijd dan vroeger.

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Myriam
    8 juni 2015

    Vraag me af of dat echt zo werkt. De meeste festivals verlopen toch fijn en vredig. Er is natuurlijk voldoende beveiliging, en dat lijkt me belangrijk zodat vervelende herrieschoppers onmiddellijk verwijderd worden, en de mensen gewoon door kunnen feesten

    Liked by 1 persoon

    • nielshagen
      8 juni 2015

      Voldoende beveiliging betekent niet per definitie dat het met de veiligheid beter zit. Eigenlijk zou ik het zelfs omdraaien: die beveiliging is blijkbaar noodzakelijk omdat het er anders niet veilig is. En dat geeft dan een gevoel van onveiligheid. Iets dat bijvoorbeeld ook op straat gebeurt, wanneer er veel politie zichtbaar is. Je vraagt je direct af of er iets aan de hand is, en hebt ‘angst’ dat er iets aan de hand is.

      Overigens is het niet zo dat een festivalorganisatie nul komma nul inspraak zou moeten hebben. Het is iets dat je samen doet. Door in gesprek te gaan kun je beter uiteenzetten waarom je bepaalde zaken niet binnen wilt hebben. Door daar over te praten maak je iemand ook al deelgenoot en eigenaar van de regels. Dat gebeurt nu min of meer al doordat je met de aankoop van je kaartje allerlei regels omtrent het festival accepteert. De manier waarop is echter het ‘probleem’. Wie leest alle voorwaarden nog? En laat je die je zomaar opleggen? Of zou je daar liever over in gesprek gaan met iemand?

      Liked by 1 persoon

  3. Pingback: Okee Sjaak is nog leuker dan wat VICE over voorganger Sletfest schreef | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 8 juni 2015 door in Filosofie en getagd als , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: