Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Taxi Teheran: een luchtige film tijdens warme dagen

Jafar Panahi

Filmstill uit Taxi Teheran

Terwijl heel Nederland ligt te zweten vanwege het hete weer of de film Magic Mike XXL, ging ik naar een iets minder serieuze film, Taxi Teheran. Ik hoopte zo enige verkoeling op te doen. Maar helaas. De bioscoop die ik bezocht kende geen airconditioning. En dus zat er niets anders op dan extra veel bier in te slaan alvorens deze film van Iraanse afkomst te beschouwen. Niet voor niets, want ondanks de hitte ving deze film zeer luchtig aan met een straatbeeld dat mij aan Gouda deed denken.

Iran

Teheran, de hoofdstad van Iran. Ik ben er nog nooit geweest en eerlijk gezegd staat het ook niet op mijn bucketlist. Iran is een islamtische republiek waardoor het geloof alle wetten overheerst. Officieel kent Iran, omdat het een republiek is, een president. Deze positie is er echter voor de schijn daar de religieus leider elke wetgeving die tegen de sharia in gaat kan verwerpen. Hij is dus de werkelijke machthebber. Dat merk je in allerlei opvattingen die binnen Iran leven. Een film maken over het leven in de hoofdstad Teheran is dan ook niet het beste idee dat er is. Zeker niet als je een beetje kritisch wilt zijn op het beleid in het land. Dat probeert de film dan ook niet te doen.

Panahi

Regisseur, schrijver en hoofdrolspeler is Jafar Panahi. Panahi is een gevangene in Iran. Enige jaren geleden werd zijn paspoort ingenomen omdat hij een film tegen het Iraanse regime zou maken. Hij werd enkele keren gevangen genomen en vervolgens verboden om het land te verlaten. De verdenking dat hij zo’n kritische film zou maken komt niet uit de lucht vallen. Eerder verwierf hij bekendheid met de film Offside, een film over vrouwen die een kwalificatiewedstrijd van het Iraanse voetbalteam proberen te kijken. In Iran is het voor vrouwen verboden sportwedstrijden te bezoeken. Extra smeuïg wordt het wanneer je bedenkt dat het maken van deze film rondom een daadwerkelijke wedstrijd plaats vond. En dus werkelijk iets illegaals in Iran inhield. De film deed daarom buiten het land veel stof opwaaien. De roem rondom Panahi was gevestigd.

Taxi Teheran

In Taxi Teheran speelt Panahi een taxi chauffeur die allerlei verschillende mensen op hun plek van bestemming brengt. Bijvoorbeeld een lerares, twee vrouwen met een goudvis en een dvd verkoper die Panahi herkent en je zo uit het gespeelde trekt en je meeneemt naar de realiteit. Die spanning tussen fictie en realiteit is één van de onderdelen waarom Taxi Teheran zo interessant is. Zien we nu een acteur, of is de dialoog tussen Panahi en de mensen die hij vervoert nu een werkelijke discussie? Panahi blikt of bloost geen moment, waardoor het moeilijk is om het gespeelde en de werkelijkheid te kunnen onderscheiden.

Kritiek

Dat zal ook de Iraanse overheid hebben verbaasd, die iedere film moet goedkeuren wanneer deze officieel uitgebracht dient te worden. Want heeft Panahi nu daadwerkelijk kritiek, of speelt hij dit alleen maar? Misschien dat de manier waarop de film het witte doek heeft gehaald iets opheldert. Dat gebeurde niet via officiële Iraanse kanalen. De film werd uit het land gesmokkeld, op het Berlijnse Film Festival vertoond en kreeg aldaar de prijs voor beste film. Toch een zeer kritische film die de censuur van de Iraanse overheid nooit zou hebben doorstaan.

Luchtig

Ondanks die kritiek is de film een hele luchtige die je gemakkelijk weg kijkt, zelfs in een te warme bioscoop waar ventilatie dan wel airconditioning ontbreken. Taxi Teheran geeft een bijzondere inkijk in de wereld van Teheran die voor ons toch vooral achter gesloten deuren lijkt te bevinden. In hoeverre deze de realiteit weerspiegelt wordt evenwel niet duidelijk. Maar dat is voor de filmliefhebber natuurlijk geen enkel probleem.

Advertenties

4 reacties op “Taxi Teheran: een luchtige film tijdens warme dagen

  1. Myriam
    4 juli 2015

    Volgens mij is er ook een heel deel van Nederland aan het zweten boven de Tour de France

    Liked by 1 persoon

  2. louterliefde
    4 juli 2015

    Klinkt als een interessante film!
    Overigens bezocht de zus van een vriendinnetje Iran met haar vriend, en ze hadden het enorm naar hun zin. De mensen daar zijn heel open en warm -soms zelfs iets te- en nodigden het koppel telkens uit om bij ze thuis te komen eten en de hele familie te ontmoeten. Ze waren vooral erg geïnteresseerd in het nieuws van buiten Iran, omdat dat veel gecensureerd wordt.

    Like

  3. Persia On My Mind
    16 juli 2015

    Mensen in Nederland hebben helaas vaak een slecht beeld over het echte Iran en hoe onze mensen in elkaar steken! Gelukkig reizen er nu steeds meer mensen heen en tot nu toe heb ik nog geen enkel negatief geluidje gehoord.

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Top 10 films 2015 | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 4 juli 2015 door in Film en TV en getagd als , , , , , , .
%d bloggers liken dit: