Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Je benen scheren is een feestje

VJ on Tour (Remko Kool)Drie weken in het jaar ga ik helemaal los. Ik trek alleen nog maar geel ondergoed aan, doe vrijwel alles op de fiets, beeld me daarbij in dat mijn achternaam Gesink, Mollema, Ten Dam, Poels, Dumoulin of Kelderman is, zit bij temperaturen van ver boven de 30 voor de tv, houd de uitslagen in de krant nauwgezet bij en ik scheer mijn benen. IK SCHEER MIJN BENEN. Ja, ook bij mij stijgt de Tourgekte naar mijn hoofd. En nu de ronde van Frankrijk in Utrecht begint, mijn woonplaats, kan ik mijn geluk niet op. Wat een geweldig sportevenement is het toch ook.

Prestatie

En dat voor een sport die inherent gek is van zichzelf. Drie weken lang zitten mannen iedere dag zo’n vier tot acht uur lang op een fiets. En dat niet op rechte wegen. Nee, dat zeker niet. Op en af, kasseien en soms zelfs onverhard. De mannen worden over wegen gestuurd die je zelfs met een 4×4 aangedreven auto liever niet aan doet. Dat allemaal om die gele trui te winnen. Waar eigenlijk maar een paar echte kanshebbers voor zijn. De rest rijdt in dienst van deze heren, hoopt op een klein dagsucces of tenminste Parijs te halen. Iets dat al een prestatie op zich is.

Doping

En dat verbaasd menig sportliefhebber. Want die wielrenners, die zitten toch allemaal aan de dope? Zelf heb ik er nooit zoveel moeite mee gehad. Wel of geen doping, het maakt het kijken naar de sport er niet minder op. Een aantal jaar later na de enorme hetze ben ik dan ook blij dat ik niet ben afgehaakt. Iedere wielrenner gebruikte in die periode doping. Het maakt misschien de prestatie iets minder menselijk, maar de competitie onderling is altijd in stand gebleven. Op die paar renners die niet naar de pillen grepen, althans. Toch ben ik blij dat er inmiddels duidelijkheid over het gebruik van al die middeltjes is. Het lijkt erop dat de prestaties weer iets menselijker is geworden. We kunnen ons weer identificeren met de renners.

Waarden

En daarmee gaat het ook weer over de sport. Wat is er nu eigenlijk zo leuk aan wielrennen kijken? Bij de Volkskrant weten ze dat bijvoorbeeld niet. Die laten mensen in een groot opiniestuk beargumenteren waarom tennis veel interessanter is. Tennis kun je namelijk alleen kijken, er zijn verrassingen, je ziet meer dan de speler, je herkent de emotionele achtbaan en er is sprake van meer rivaliteit. Alsof dat in het wielrennen allemaal niet zichtbaar zou zijn. Je dient dan echter wel te weten waar je op moet leven. Wielrennen kijken is heerlijk ontspannend, met name de vlakke etappes waar niets gebeurd, met Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot die je alles vertellen over waar je op moet letten en welke emoties er bij de renners opdoemen. Daarbij komt dat ook zij vaak verrast zijn bij valpartijen, plotselinge demarrages of het bovendrijven van een nieuw talent. En rivaliteit? De verschillende stijlen van grote winnaars als Contador, Froome, Nibali of Quintana geven kijkers genoeg mogelijkheden om hun eigen favoriet te kiezen. Hoezo, wielrennen saai om te kijken?

Afzien

En toch zijn al die zaken maar bijzaken. Waar het in het wielrennen daadwerkelijk om draait, is het afzien. Een afzien dat je in het tennis nauwelijks ziet, tot dat de toppers elkaar ontmoeten. In het wielrennen is dat anders. Daar zien de sporters vrijwel iedere dag af. En dan heb ik het niet alleen over de toppers. Wie herinnert zich Kenny van Hummel niet, de man die iedere bergetappe na een uur koersen al op kilometers achterstand stond? Waaieretappes, waar de wind het peloton in stukken slaat en het voor iedere renner vechten is naar het wiel voor hem. Of de barre weersomstandigheden, want of het nu dertig graden boven het vriespunt, regent, hagelt, sneeuwt en de temperatuur onder het vriespunt komt, de koers wacht op niemand. En dus moet je als sporter mee. Om te kunnen winnen, of om je kopman bij te staan en hem zo goed mogelijk in de finale af te leveren, zodat hij het af kan maken. Afzien, dat zij je eigenlijk alleen bij een sport als wielrennen. De kernwaarde van deze sport.

Feest

En daar doe ik dus aan mee. Vanuit mijn luie stoel. Dat dan weer wel. Geel ondergoed aantrekken doe je namelijk niet voor je lol, je als bijna dertig jarige inbeelden dat je een groot wielrenner op de fiets bent is natuurlijk van de zotte. De krant minutieus bijhouden, kijken waar er kansen liggen voor je favoriete renner en hopen op de bollentrui voor Steven Kruijswijk helpt de renner geen steek verder. En dat scheren, de benen scheren, dat is natuurlijk het echte lijden. De sneeën, het bloed en al die haren ergens kwijt moeten. Het is allemaal geen pretje. Maar dit afzien doe ik natuurlijk voor één goed doel. Drie weken lang ongelooflijk genieten van een tweehonderd man tellend peloton dat zichzelf het snot voor de ogen fietst. Als dat geen feest is, weet ik het ook niet meer!

Advertenties

5 reacties op “Je benen scheren is een feestje

  1. Myriam
    5 juli 2015

    Hahahahahahahaha ik kom niet meer bij. Je scheert je benen. Het is een mopje hé? Zalig toch hoor. Geniet er van zou ik zeggen

    Like

  2. Marc
    5 juli 2015

    Gele onderbroek, benen scheren. Dat is method-watching. Bovendien doet benen scheren wonderen voor je spierdefinitie. Niks mis mee.

    Like

  3. Contramin3
    5 juli 2015

    “@nuttelozefeiten: Wielrenners met geschoren benen gaan tot 1,5 minuut sneller over een afstand van 40 km. #TDF”

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Meedoen met ‘Ik heb het nog nooit gedaan’ vergroot je kansen niet | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

  5. Wildcard
    10 juli 2015

    Benen scheren, nog nooit gedaan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 5 juli 2015 door in Filosofie, Sport en getagd als , , , , .
%d bloggers liken dit: