Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Die kinderwens heb ik al laten varen

Zwanger9 uur in de ochtend. Ik trek het derde flesje van de dag open. Bier. Voor mij staat het krat. Die mag voor 5 uur vanmiddag leeg zijn. Ik ben zenuwachtig. Niet omdat ik een belangrijke afspraak bij de dokter heb. Ook geen sollicitatiegesprek waar de rest van mijn leven vanaf hangt. Noch is het zo dat ik mijn vriendin een belangrijke mededeling ga doen. Nee, dat is het allemaal niet. Wat wel? Vandaag ga ik op kraamvisite.

Kinderen

Niet dat ik iets heb tegen kinderen. Ze kunnen best leuk zijn. Oké, baby’s uitgezonderd natuurlijk. Daar kun je, zeker als man zijnde, nu eenmaal niet zoveel mee. Maar als ze eenmaal wat groter zijn, kan ik mij prima in hun belevingswereld plaatsen. Spannende dingen ondernemen als verstoppertje, hutten bouwen of gewoon lekker tegen een bal aan trappen. Voor een uurtje dan. Niet de rest van mijn leven. Of een behoorlijk deel – zo’n jaar of twintig – daarvan. Laat dat lekker anderen doen.

Projecten

Dat kan ik overigens ook goed begrijpen. Dat mensen dat willen. Kinderen opvoeden. Wanneer dat één van je levensprojecten is, moet je dat zeker doen. Het past alleen niet bij de projecten die ik heb gekozen. Verantwoordelijk zijn voor een ander kan ik best opbrengen. Het probleem is echter dat het in botsing komt met allerlei andere doelen die ik voor mijzelf heb gesteld. Schrijven, met vrienden op stap, avonden doorhalen, of lekker op mijzelf zijn om in alle rust nieuwe ideeën tot mij te nemen. Een kind verzorgen past daar in het geheel niet bij. Het is één van mijn grootste angsten, omdat het mijn leven enorm op zijn kop zou zetten.

Verantwoordelijkheid

Als je voor kinderen kiest – dat is het tegenwoordig – dan moet je daar ook de tijd voor nemen. Je eigen doelen voorop stellen kan dan niet langer. Gezinnen waarin één van de twee partners, of in enkele gevallen zelfs allebei, zich niet met de opvoeding bemoeit, daar moet ik niets van hebben. Wanneer je beiden voor de kinderwens kiest, zul je ook allebei zorg moeten dragen om je kind op te laten groeien. Een keuze die invloed heeft op jouw persoonlijke projecten. Die zul je tijdelijk minder aandacht moeten geven, omdat een grotere verantwoordelijk de plek van die projecten inneemt. Het is een nieuw project, de verzorging van je kind die leidt tot zijn of haar zelfstandig worden. Daarvoor moet alles wijken, of in ieder geval in zoverre dat je dat belangrijke project samen met je partner kunt voltooien.

Gauguin

Levensprojecten, kinderen, verantwoordelijkheid. Het zijn niet zomaar thema’s die ik aan elkaar koppel. Bernard Williams laat in het essay Moral Luck zien dat wat goed is om te doen nauw samenhangt met de doelen die je jezelf stelt. Het probleem dat hij echter ziet is dat je de uitkomst, of je die doelen behaalt, niet altijd in eigen hand hebt. Gauguin bleek uiteindelijk een begenadigd schilder te zijn, van wie we vergeven dat hij zijn gezin achterliet om zijn eigen project na te jagen. Maar wat nu als hij niet geslaagd zou zijn. Zouden we dan nog steeds zeggen dat het goed was om zijn gezin achter te laten? Of zouden we hem dan veroordelen en zeggen dat hij dat niet had moeten doen? De moeilijkheid die Williams aanwijst is de vraag of we iemand moeten beoordelen op zijn intenties, of juist op de gevolgen van zijn handeling. Een discussie die in de filosofie nog altijd niet tot alle tevredenheid beëindigt is.

Geluk

Williams zoekt uiteraard naar een uitweg. En die vindt hij nu juist in dat geluk. Hij gaat daarmee terug naar Aristoteles die zich ook afvroeg wat het is om een goed mens te zijn. Deze Griekse filosoof neemt daarbij in ogenschouw dat veel van wat je nodig hebt om goed te kunnen handelen, buiten je eigen bereik ligt. Allereerst de juiste opvoeding, die je bijbrengt wat je nodig hebt. En daarnaast ook de juiste middelen. Wie bijvoorbeeld vrijgevig wil zijn, moet ook wel iets hebben dat hij kan missen om aan anderen te geven. Ook gezondheid en veiligheid zijn belangrijk om goed te kunnen handelen. Iets dat je niet allemaal in eigen hand hebt.

Kraamvisite

Maar kinderen krijgen. Dat ligt tegenwoordig meer en meer in eigen hand. Niet voor Gauguin, die halverwege de 19de eeuw leefde. Een verzorgingsstaat zoals wij die kennen, waarin ouderen opgevangen worden, was in die tijd een luxe. Wie die luxe niet kende was afhankelijk van zijn nageslacht. Hoe anders is dat tegenwoordig. Kinderen hebben hun ouders nodig, maar andersom is dat minder het geval. Wij hebben die keuze daarom wel. En dus is het verstandig om van tevoren te kiezen of je kinderwens past binnen je eigen levensprojecten. Iets dat ik dus heb gedaan. Hopelijk brengt die kraamvisite mij, of mijn vriendin, niet op andere gedachten.

Advertenties

11 reacties op “Die kinderwens heb ik al laten varen

  1. Morgaine
    20 juli 2015

    Het is zo grappig dat mensen dan zoeken naar een bekend fenomeen, zoals nu Gaugain, maar als hij niet geslaagd was toen, dan had je nooit van hem gehoord en ook niet geweten dat hij zijn gezin in de steek had gelaten 😉

    Het is allemaal zo fascinerend en ja er zijn doelen die je opzij moet zetten, maar ok doelen die je wel kunt behalen als je wel kinderen hebt. Ik lees nu bijv. Martin Bril, die ooit het Parool en de Volkskrant heeft gevuld met allerlei verhalen over zijn twee dochters, ik lees nu… Twee dochters en een Reiger waar hij juist zijn gezin van heeft kunnen onderhouden. Kortom, het is maar net hoe je het bekijkt en wat je wilt.

    Ook met kinderen en binnen het gezin kun je dus groots worden en zijn.

    X

    Liked by 1 persoon

    • nielshagen
      20 juli 2015

      Ik ontken niet dat het niet zou kunnen. Ik ontken alleen dat ik het niet zou kunnen. Het staat in de weg met andere doelen die ik voor mijzelf als waardevoller inschat en die ik niet kan en wil combineren met kinderen. Hoe anderen hun leven inrichten moeten zij vooral voor zichzelf bepalen. En ook dat kan, inderdaad, een heel mooi leven zijn.

      Liked by 1 persoon

      • Morgaine
        20 juli 2015

        En dat is je goed recht verder hoor, hahaha ik zeg het zelfs tegen mijn dochter, denk goed na… voordat je eraan begint, want… 😉

        Liked by 1 persoon

  2. Myriam
    20 juli 2015

    Of misschien is het juist wel te hopen 🙂 Het feit dat je een knoop in je maag krijgt als je op kraamvisite gaat maakt duidelijk dat je daar helemaal niet uit bent. Denk aan de heerlijke filosofische lessen die je je kind zou kunnen meegeven 😉

    Liked by 1 persoon

    • nielshagen
      20 juli 2015

      Ik denk ook zeker wel dat ik een kind zou kunnen (leren) opvoeden. De meeste mensen lukt dat toch vrij aardig, het is geen hogere wiskunde. Tussen kunnen en willen zit echter een groot verschil. Wellicht dat ik er over 5 jaar anders over denk 😉

      Liked by 1 persoon

      • Myriam
        20 juli 2015

        Wie weet? Het is moeilijker dan hogere wiskunde, als je het goed wil doen vlg mij

        Liked by 1 persoon

      • nielshagen
        20 juli 2015

        Misschien wel. Voor hogere wiskunde hoef je alleen de regels te volgen. Opvoeden dien je vanuit je zelf, je eigen regels, te doen.

        Liked by 1 persoon

      • Myriam
        20 juli 2015

        Precies!

        Like

  3. Rob Alberts
    11 augustus 2015

    In geen van mijn relaties is ooit de kindervraag opgekomen.
    Om diverse redenen was dit het geval.

    Ik werk met heel veel plezier met kinderen.
    Soms geniet ik van kinderbezoek bij mij thuis.

    Maar zonder kinderen bevalt mij prima.

    Kindvriendelijke groet,

    Like

  4. Pingback: Hipsters schenken ons een kritische blik | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

  5. Pingback: Aan de kinderen (of niet) | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 20 juli 2015 door in Filosofie, Leven en getagd als , , , , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: