Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Tolerantie, pedofilie en Nabokovs Lolita

Lolita

Azuldna, ‘Lolita’

De mate van tolerantie in een land kun je aflezen aan de hand van hoe de inwoners omgaan met pedofilie en veroordeelde pedoseksuelen. Wat dat betreft is Nederland niet dat tolerante land waarmee we ooit in de wereld bekend stonden. Wat heet. Hoewel we pedofielen en pedoseksuelen nog niet lynchen, zijn ze eigenlijk nergens meer welkom. Niet in de buurt van sportverenigingen, niet in de buurt van scholen en al helemaal niet in de buurt van onze eigen gezinnen. En daarmee maken we ze tot paria van onze samenleving. Onterecht. Want iemand die niets misdaan heeft of zijn straf heeft uitgezeten, behoort gewoon weer mee te kunnen doen. Iets dat Nabokov met zijn Lolita heel goed aanvoelt.

Lolita

Wie Lolita leest, is van het eerste moment vervreemd van de wereld. In het boek lezen we de gedachten, de rechtvaardiging, van Humbert, die zijn seksuele verlangens naar jonge meisjes, nimfijnen, uiteenzet. Voor het grote publiek, met name de jury die hem moet vrijspreken dan wel veroordelen voor zijn daden. Interessant is dat de lezer helemaal wordt meegenomen in de verlangens van Humbert, die hij bij zichzelf zal herkennen wanneer er liefde in hem opbloeit. Gevaarlijk. Want Humbert beschrijft zijn gevoelens en verlangens naar een 12-jarige. Iets dat hoogst verontrustend is.

Rechtvaardiging

Temeer daar we alleen Humberts woorden en gedachten te lezen krijgen. In hoeverre is zijn verhaal dat hij vertelt verzonnen? In hoeverre vertelt hij de waarheid? Hoe staan andere deelnemers in zijn leven tegenover zijn daden? Hoe hebben zij die ervaren? Niets krijgt de lezer daarvan mee. En daarmee krijgen we een eenzijdig beeld van de dader. Iemand die zichzelf in ieder geval niet ziet als dader van pedoseksualiteit zonder wederzijdse instemming. Lolita gaat maar al te graag mee in het spel. Ja, spel, want Humbert weet ook wel dat er van echte liefde geen sprake kan zijn, gezien het leeftijdsverschil. Toch is zij het die Humbert verleidt, niet andersom. Een schok voor de lezer, maar is het daadwerkelijk zo gebeurd?

Dostojevski

Maar dat is niet de belangrijkste vraag. Voor de lezer is met name de psychologie achter de rechtvaardiging interessant. Kan iemand een ‘theorie’ ontwikkelen over hoe hij dient te handelen die zo opzichtig anders is dan de moraal in de samenleving? Grootmeester in romans die op deze manier werken is Fjodor Dostojevski met onder andere De gebroeders Karamazov en Misdaad en straf op zijn naam. Net als Dostojevski propageert Nabokov een individuele moraal, die wars is van hoe het publiek over de handelingen denkt. En net als bij Dostojevski is het maar de vraag of de verdachte twijfelt aan het verkeerd zijn van zijn handelingen ook al voelt hij schuld. De verdachte is niet schuldig aan handelingen die als onrechtvaardig worden beschouwd. Waar de schuld ligt is dat hij niet de juiste persoon was om ze uit te voeren. Niet de übermensch die boven de publieke moraal staat.

Tolerantie

En dat is precies wat tolerantie voor pedofilie en voor pedoseksuelen die hun straf hebben uitgezeten voor mij inhoudt. Het boven de publieke moraal staan. Want wat is er nu precies mis met verlangens naar jonge kinderen hebben zolang je daar niet naar handelt? Of het uitzitten van de straf die je voor zo’n handeling hebt gekregen? Behoren we die mensen niet juist in onze armen te sluiten, ook al zijn we het in hoge mate oneens met hun gedachten of veroordeelde handelingen? Ook al verafschuwen we alles wat ze voelen of wat ze hebben gedaan? Is dat niet precies wat tolerantie inhoudt? Het niet accepteren van die gedachten of handelingen en er desondanks mee kunnen leven? Dat is waar de echte übermensch zich kenmerkt. En ik ben er daar één van.

Advertenties

10 reacties op “Tolerantie, pedofilie en Nabokovs Lolita

  1. Myriam
    7 augustus 2015

    Ik vrees dat ik dan geen übermensch ben, maar dat wist ik al langer.

    Like

  2. Darling Doormat
    7 augustus 2015

    Tolerantie, Niels? Al even bij stilgestaan welke levenslange verwoesting kinderverkrachters bij hun slachtoffers veroorzaken?

    Like

    • nielshagen
      7 augustus 2015

      Dus mogen de mensen die hun straf hebben ondergaan geen leven meer hebben?

      Like

      • Darling Doormat
        7 augustus 2015

        Zeker wel, dat is hun goed recht. Maar daarom hoef ik ze nog niet in de armen te sluiten.

        Like

      • nielshagen
        7 augustus 2015

        Dat is precies wat tolerantie is. Verafschuwen wat ze gedaan hebben of wat ze voelen, maar wel laten leven binnen de grenzen van de wet.

        Like

  3. Sandra
    8 augustus 2015

    Pedofilie (het denken aan… ) is niet strafbaar. Pedoseksualiteit wel. En kijk eens hoe het in de jaren 70/80 was. Toen kwamen ze gewoon op tv.
    https://m.youtube.com/watch?v=nSMpAhQRDB8

    Like

  4. Rob Alberts
    11 augustus 2015

    Mieke Maaike’s obscene jeugd van Louis Paul Boon heb ik met plezier gelezen.
    De leeftijden in dit boekje liggen alleen buiten elke morele en wettelijke norm.

    Ik wens geen enkel kind een pedofiele ervaring toe.
    Laat hiervoor ons rechtssysteem de juiste maatregelen nemen.

    Kindvriendelijke groet,

    Liked by 1 persoon

    • nielshagen
      12 augustus 2015

      Ja, die vond ik ook bijzonder mooi beschreven! Vreemd om zoiets ‘immoreels’ toch mooi te kunnen beschrijven =)

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 7 augustus 2015 door in Boek en getagd als , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: