Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Digitale stalkers

Stalker

Rattkazamata, ‘Stalking

De mooiste hobby waarover iemand mij ooit vertelde? Stalken. Als tiener ging hij geregeld ’s ochtends vroeg bij basisscholen staan. Wachten tot kinderen naar school gebracht zijn. Om vervolgens vaders te volgen naar wat zij verder doen. De meesten gaan, zonder iets te merken van hun stalker, direct door naar hun werk. Maar niet allemaal. Eén keer merkt een vader zijn stalker op. Wat volgt is een nerveuze achtervolging waarbij stalker zijn object verliest. Wat zou de man van plan zijn geweest? Waar was hij naar op weg? En waarom deed hij zo nerveus? De verteller is er nooit achtergekomen, maar de vragen blijven hangen. Vragen die ook bij mij wel eens opdoen wanneer ik weer eens denk aan iemand uit het verleden. Wat is het dan fijn om internet te hebben!

Internet

Internet maakt het mogelijk iedereen op te zoeken die je ooit in je leven bent tegengekomen. En meer. Het is zelfs mogelijk om de gang van volstrekt onbekenden na te gaan op het wereldwijde web. Probeer het eens. Typ de naam in van één van je tiener-crushes, zoek op de naam van de coach van je voetbalelftal of klik gewoon eens iemand aan op Facebook die je helemaal niet kent. Hele levens komen zo voorbij. Je ziet dat die crush nu getrouwd is en zes kinderen heeft, je coach zijn bierbuik tot optimaal formaat heeft weten door te trainen en dat die ene onbekende elke week een nieuwe profielfoto van zichzelf plaatst. Wat blijkt: de meeste mensen zijn eigenlijk helemaal niet zo interessant.

Mooi

En toch blijft het mooi, al die profielen screenen. Namen typen op Google en zien wat er voorbij komt. Wat iemand van zijn of haar leven heeft gemaakt. Ik ben er zo dagen aan kwijt. Het is een zeer plezierig tijdverdrijf, waarvan ik niet weet of ik nog zonder kan leven. Leve de digitale wereld! Want iemand daadwerkelijk achtervolgen om te zien wat hij of zij uitspookt, jezelf laten zien aan een ander en misschien zelfs bang maken, dat gaat toch wel een beetje ver. En daarom is het zo fijn dat dat tegenwoordig in alle anonimiteit kan. Tenminste, zo lijkt het.

V&D

Want wat las ik afgelopen week op de statistieken pagina van mijn blog? Dat iemand mijn pagina had bezocht via de zoekwoorden “niels hagen v&d”. En dat is toch een beetje vreemd. Ik probeer me te bedenken welke klant dit geweest is. Die ene oudere vrouw waarmee ik een interessant gesprek had over filosofie. Een man die al jarenlang langs komt om een praatje te maken. Of die ene vrouw die mij met een flirterige opmerking mij met mijn mond vol tanden liet staan doordat ze direct wegliep. Ik kan het maar niet achterhalen. Iets dat me behoorlijk irriteert.

Schermafbeelding 2015-08-19 om 18.18.29

Anoniem

Digitale stalking is niet zo anoniem als het lijkt. Je ‘slachtoffer’ kan soms zien dat je hem of haar bekijkt. Via zijn blog, maar bijvoorbeeld ook door LinkedIn. En wat dacht je van Instagram. Hoe vaak mij het wel niet is overkomen dat, in plaats van een foto beter te bekijken, ik deze per ongeluk likete. Niet erg handig. Maar niet alleen degene die je stalkt kan achter jou stalken komen. Ook websites ‘weten’ dat je een bovenmatige interesse in iemand toont. Doordat je alle foto’s van diegene bekijkt, veel zoekresultaten aanklikt om meer over hem of haar te weten te komen, en natuurlijk de tracking cookies die websites al jouw gangen over het web laten weten. Dat maakt digitale stalking makkelijk traceerbaar. Makkelijker dan wanneer je iemand fysiek achtervolgt. Natuurlijk zijn er her en der camera’s die je observeren, mensen die je tegenkomt of de mogelijkheid dat je zelf wordt achtervolgd. Maar die lijken toch minder aanwezig te zijn dan de digitale middelen om iemand te volgen. Misschien was die oude manier van stalken helemaal zo slecht nog niet. Binnenkort maar weer eens uitproberen. Benieuwd wat ik dan te weten komt over die toevallige passant, mooie vrouw of kennis uit het verleden!

Advertenties

3 reacties op “Digitale stalkers

  1. Myriam
    21 augustus 2015

    Fijn dat je mij op de gevaren van stalken wijst, zo kan ik mijn technieken verfijnen;)

    Liked by 1 persoon

  2. Morgaine
    23 augustus 2015

    hahahaha ja zo heel soms, misschien 3x per jaar springt er inderdaad een naam in mijn gedachten van heel vroeger en dan ja, google ik ook, werkgevers doen het ook, dus waarom ik niet. Het meest vreemde ooit wat ik kreeg, ik zocht mijzelf, en vond mijn vader in een stamboom terug, die van mijn moeder, ahum? Dat is al heel lang geleden hoor, nog voor hyves en nog voor FB, in de tijd van de ICQ, versie 1… hahahaha

    En mijn oudste vriendin, maar die was toen nog niet online, zij heeft mij dan ook weer hergevonden via internet…. toen ik haar de eerste keer terug wilde vinden, moest ik haar oude thuis nummer uitproberen en ja, toen woonde haar moeder nog daar… dat is nog langer terug dus.

    X

    Liked by 1 persoon

  3. Gerbie
    26 augustus 2015

    Die trefwoorden verbazen me vaak. Niet degene die wat zoekt, maar de combinatie van zoekwoorden en mijn blog. Ik heb vreemde combinaties zelf al eens ingetikt om te zien of mijn blog er bij stond. En dat bleek dan weer niet het geval, wat het onbegrijpelijker maakt…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 21 augustus 2015 door in Techniek en getagd als , , , , , .
%d bloggers liken dit: