Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Is monogamie nog wel van deze tijd?

Seks“Hey Niels, daar ben ben jij ook mee bezig!” Van verschillende kanten uit mijn vrienden- en kennissenkring krijg ik de laatste weken stukken van Simone van Saarloos aangereikt. Over het denken omtrent monogamie. En inderdaad. Deze stukken sluiten naadloos aan bij mijn denken over dit bijzondere fenomeen. Nou ja, mijn denken. Ik denk dat zowel Saarloos als ik een gevoelig vraag aansnijdt die onze tijdsgeest wel eens kans beheersen. Is monogamie nog wel van deze tijd?

Saarloos

Begrijp Van Saarloos niet verkeerd. Monogamie kan óók in deze tijd prima werken. Verschillende, lang gelukkige stellen zijn daar het toonbeeld van. Aan de andere kant verkiezen steeds meer mensen voor een leven alleen. Door middel van een scheiding, de dood van de partner of omdat men dat nu eenmaal zelf verkiest boven een leven met één iemand samen. Ondanks dat is een groot deel van onze samenleving ingericht om met zijn tweeën door te maken. Wie wel eens alleen in een restaurant, herkent het opgelaten gevoel dat je opdringt zodra een ober vraagt of je alvast wat wil drinken terwijl je op je date wacht. Een huis met iemand delen is vooral voor stellen interessant, gezien alle voordelen die er voor hen zijn. En telkens weer die vragen van ooms en tantes of je in de tussentijd al weer iemand gevonden hebt om je leven mee te delen, welke zelfverkozen single wordt daar niet moe van? We gaan er vanuit dat samenleven de norm is. Wie daar vanaf wijkt, is verkeerd bezig.

Polyamorie

Maar is dat samen, met zijn tweeën, wel zo verstandig? Van Saarloos probeert dit duidelijk te maken aan de hand van fragiele systemen. Stel dat een olifant een boom door een oerwoud moet dragen. Onderweg komt hij vele gevaren tegen. Hij kan de boom verliezen, een versperring tegenkomen, zich verstuiken of het niet overleven. Wat nu als we de boom opsplitsen en deze door een heleboel muizen laten verplaatsen? Onderweg zal er wel eens een muis sneuvelen, een ander raakt de weg kwijt. Een groot deel van de groep zal het eindpunt echter wel halen. Van Saarloos lijkt te zeggen: voor een fijn leven, spreid zoveel mogelijk je sociale contacten. Verdeel de fragiliteit over meerdere personen -creëer een anti-fragiel systeem- houd van meer dan enkel één mens. Polyamorie is een manier van leven die je tegen tegenslagen weert, terwijl een monogaam leven je afhankelijk maakt van één iemand.

Monogamie

Want dat is wat in veel gevallen bij een monogame relatie gebeurt. Je leert elkaar kennen, gaat een relatie aan, huurt of koopt een huis om samen in te wonen, krijgt kinderen, voedt deze op en gaat dood. In de tussentijd verwateren andere contacten. Je hebt minder tijd om vrienden en kennissen op te zoeken, richt je voornamelijk op het behoud van het familiegeluk, in de hoop dat het je leven gelukkig maakt. Dat kan. Maar in net zoveel gevallen, denk aan de olifant, gaat het mis en zit je zonder relatie, kinderen en vrienden, waarna je alles opnieuw dient op te bouwen. Waarom alles op die ene relatie gooien, als je je leven ook anders in kunt delen en vele relaties aangaan?

Vriendschap

En doen we dat in veel gevallen niet al? Gaan we niet al verschillende, intieme relaties als vriendschap, met vader of moeder of broer dan wel zus aan? Van Saarloos lijkt op zoek te zijn om het belang van zulke relaties te vergroten, terwijl we die ene liefdesrelatie wat minder hoog op de ladder zetten. Zo elimineert ze de strikte scheiding tussen een liefdes- en vriendschapsrelatie. Beiden zijn belangrijk. Wat de ene exclusief maakt, seksualiteit, hoeft daarbij volgens Van Saarloos niet voorbehouden te blijven aan die ene liefdesrelatie. Waarom zouden we verbindingen in andere relaties niet steviger maken door meer in te zetten op lichamelijke contact? Is de seksuele exclusiviteit in de monogame relatie noodzakelijk? Wat is er mis om in vriendschappelijke relaties op een fysieke manier met elkaar om te gaan?

Voorschrijven

Ondanks al die vragen wil Van Saarloos niet, net zo min als ik, anderen voorschrijven hoe zij hun relaties dienen vorm te geven. De taak van de filosoof is om mensen bewust te maken van zaken die zij als gewoon en vertrouwd zien, maar die dat niet per definitie zijn. Wanneer je met je antwoorden op Saarloos’ vragen uitkomt bij een monogame relatie, is daar dan ook helemaal niets mis mee. Door er over na te denken, een antwoord te formuleren, maak je een bewuste keuze hoe je wilt leven. En of dat dan monogamie, polyamorie of het zelfverkozen alleen zijn is, dat maakt Saarloos of mij helemaal niets uit.

Advertenties

11 reacties op “Is monogamie nog wel van deze tijd?

  1. Morgaine
    2 december 2015

    Dan heb ik nieuws voor jou denk ik, dit is niet eens filosofisch die vraag, de mens is nooit bedoeld als monogaam iets. De mens moet jagen en sterk nageslacht maken. Het is de kerk die monogamie bedacht heeft, verdiep je maar eens in 1. de tradities van voor de kerk, de natuurreligie of ook wel Wicca, zoek bij het Groene Woud Huwelijk. En Beltane ook wel, kijk naar The Mists of Avalon en je weet het meteen eigenlijk.

    Om dit nog verder te brengen, luister eens naar Robert Long, Liefste mijn Liefste:
    Wat overigens mijn liefsong is nog altijd en het stamt al uit 1974, mijn ouders hadden dit album dus in de kast, toen snapte ik het nog niet echt natuurlijk, dat kwam pas later 😉

    Dan is er nog Yvonne Kroonenberg, ken je vast wel met het boek: Monogamie voor beginners en daar leer je alles al eigenlijk wat ik je nu al vertel, de mens is van nature niet monogaam. De vogels die dat wel zijn, heeft ook een reden… en dat vind je in datzelfde boek de rest van de natuur en dus vooral ook de huismus en de koolmees gaan vreemd bij het leven, whaaaaaaaahahahaha

    http://www.deboekensalon.nl/dbs/book/254723

    Bij deze, weer een filosofische vraag teniet gedaan 😛

    X

    Like

    • louterliefde
      2 december 2015

      Ik heb een lezing bijgewoond over monogamie en polyamorie, erg interessant! Ook heeft Sophie voor BNN een aflevering van ”Je zal het maar zijn” gemaakt hierover.

      Tijdens die lezing kwam er ook een biologe aan het woord om deze vraag wetenschappelijk te beantwoorden. Daarbij kijken ze naar diverse aapsoorten, de mens is immers ook een soort aap. Ze had toen een hele hoop eigenschappen opgesomd en erbij gezet of de aap monogaam was of niet. Daarna heeft ze de mens geanalyseerd aan de hand van die diverse eigenschappen, de conclusie die daaruit kwam was dat de mens niet in één hokje te stoppen is. Vanuit de biologie gezien is de mens dus te plaatsen ergens tussen polygamie en monogamie in. In de natuur zijn er ook een heleboel andere beesten die hun leven één partner houden.

      Liked by 1 persoon

      • Morgaine
        2 december 2015

        Dit klopt helemaal, hahahaha het groene woud huwelijk is dan ook bedoeld om 1 nacht per jaar, vreemd te mogen gaan om het mensenras eigenlijk sterk te houden. Maar de rest van het jaar zijn ze gewoon met 1 partner, maar elk kind wat verwekt wordt in deze ene nacht, wordt thuis geaccepteerd als eigen… zoiets. En van die dieren, weet jij ook welke diersoorten of waarom die wel monogaam zijn aan elkaar zoals zwanen dat zijn? 😛

        Like

      • louterliefde
        2 december 2015

        Ah, grappig idee:P Soort ”the purge” op liefdesvlak hahaha.
        Ehmmm het zeepaardje schiet me zo even te binnen! Maar geen idee waarom ze dat zijn.

        Liked by 1 persoon

      • Morgaine
        2 december 2015

        het zeepaardje maakt het nog bonter, mannetjes dragen de jongen en ze kunnen zichzelf voortplanten, hebben nul partner nodig, jaaaa weet ik al vanaf mijn 5de jaar, hahaha Dieren die exact hetzelfde verenkleed of bont kleedje hebben, zowel man als vrouw, kijk naar de zwanen dus als meest bekende voorbeeld.. die zijn monogaam, zodra man als vrouw ook in de dierenwereld beiden anders eruitzien? Dan gaan ze vreemd 😉

        Like

      • nielshagen
        2 december 2015

        Het lijkt mij heel moeilijk om ‘monogamie’ of ‘polyamorie’ als “natuurlijke” concepten te zien. De mens is volgens mij dan ook vanuit zijn biologie nergens in te plaatsen – in ieder geval niet in wetenschappelijke termen- maar heeft de keuze tussen verschillende concepten om zichzelf ergens te plaatsen. Daarom ook de conclusie dat ieder het voor zichzelf dient uit te zoeken, maar dat zomaar ‘monogamie’ roepen niet het juiste antwoord hoeft (hoewel wel mogelijk) te zijn.

        Liked by 2 people

    • nielshagen
      2 december 2015

      Dat de mens wel/niet van nature monogaam is, heeft niets te maken of het wel of geen filosofische vraag is. Sterker, dat we er over kunnen reflecteren en een keuze kunnen maken, betekent inherent dat het een filosofisch onderzoek nodig heeft. Vanuit de ethiek gesteld: wat moeten we doen? Of om jou stellingen te bevragen: waarom leven we niet met z’n allen volgens ‘onze’ natuur? Of: wat is ‘onze’ natuur eigenlijk? Is de mens niet gedoemd om zijn eigen natuur altijd proberen te ontvluchten?

      De ‘kerk’ (ik denk eerder religie, die was er voor de kerk), heeft een religieus ethisch systeem voorgesteld omdat het praktisch is voor het voortbestaan/zorg van vele mensen om monogaam te leven. Indien dat ‘tegennatuurlijk’ is, maakt dat het systeem nog niet inherent verkeerd. Sterker: dit systeem heeft ons waarschijnlijk een heleboel gebracht. Maar omdat tijden veranderen, blijft het noodzakelijk zulke ‘systemen’ te bevragen.

      Wanneer je stelt dat de mens tot “iets” bedoeld is, vraag ik mij overigens ook af of dat waar is. Volgens mij is er geen bedoeling voor de mens, enkel een leegte die zelf ingevuld dient te worden. Een mens is dus niet monogaam, of gemaakt om sterk nageslacht te maken. De mens is er gewoon, en het is zijn lot om daar “iets” van te maken.

      Liked by 1 persoon

      • Morgaine
        2 december 2015

        Dat is dus wat de mens ervan gemaakt heeft… hahaha mijn waarheid na lezen, studeren en noem het op, ondervinden ook vooral.

        Like

      • Dating Dokter
        9 december 2015

        Ik vind dat je gewoon voor jezelf moet bepalen wat je wel en niet wil. En dit communiceren in je relatie. Monogamie qua liefde moet kunnen, maar sexuele monogamie is niet zo simpel als ik rond mij kijk en de verhalen van klanten hoor. De rest van je leven seks hebben met dezelfde partner, het is geen evidentie …

        Nogmaals, zelf beslissen hierin en consequent zijn. Niet monogamie prediken en toch vreemd gaan.
        My thoughts ….

        Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Weg van liefde | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

  3. Pingback: Hoe ons idee van liefde verandert | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 2 december 2015 door in Liefde en getagd als , , , , .
%d bloggers liken dit: