Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Waar ging het mis bij V&D?

V&DWie is verantwoordelijk voor de teloorgang van het oer-Hollandse warenhuis V&D? Amerikaanse durfinvesteerders, internet en nieuwe spelers op de markt krijgen veelal de zwarte piet toegespeeld. Maar is dat wel zo realistisch? Dient V&D niet vooral naar zichzelf te kijken wanneer het zich afvraagt waarom het warenhuis niet langer bestaat? Waarom het geen bestaansrecht meer heeft? Een korte uiteenzetting waarom die blik beter helpt om de problemen te begrijpen en te laten zien dat V&D zich daar goed bewust van was.

Kapitalisten

Enkele jaren terug kocht KKR/Maxeda V&D, waarna het in rap tempo haar investering terug probeerde te verdienen. Dat lukte. Het in handen zijnde vastgoed van V&D werd voor ruim een miljard euro verkocht. Het geld verdween in eigen zak, waarna het warenhuis overgedragen werd aan Sun Capital. Die hadden grootse moeite het warenhuis rendabel te krijgen. Logisch, zeggen sommige critici. Met het vastgoed in handen hoefde V&D nooit hoge huren te betalen. Huren die het enige jaren later niet meer kon opbrengen. Hoewel dit op het eerste oog klopt, is dit natuurlijk een onzinnige redenering. Er zijn genoeg bedrijven zonder vastgoed in eigen hand. Bedrijven die iedere maand netjes huur betalen zonder in problemen te raken. Ze betalen dit vanuit de omzet die ze maken. Die is voldoende om aan de huren te voldoen. Het grootste probleem is niet de hoge huren, maar de niet langer passende omzetten die het warenhuis binnen haalden.

Internet

Nog zo’n dooddoener. Het internet is de reden dat V&D het niet redde op de Nederlandse markt. Steeds meer mensen doen hun boodschappen tegenwoordig online. Bedrijven die zich alleen in de winkelstraten bevinden ondervinden daar last van. Mensen hoeven hun luie stoel niet meer uit te komen voor een nieuw boek, een paar schoenen of een pannenset. Partijen die daar op inspelen hebben een deel van de markt veroverd. Maar stond dat V&D in de weg om ook online een grote speler te worden? Hier lijkt het warenhuis vooral de slag gemist te hebben. Natuurlijk was het er aanwezig. Maar het lijkt er toch vooral op dat ze daar de slag gemist hebben.

Hoge kosten

Begin 2015 maakt V&D bekend de lonen en de huren eenzijdig te willen verlagen. De eerste tot tien procent, de tweede in sommige gevallen tot vijftig procent van de contractuele afspraken. Reden daarvoor zijn de hoge kosten die het warenhuis kwijt is ten opzichte van nieuwe spelers op de markt. Om die reden kan V&D niet concurrerend zijn. Kosten worden immers doorberekend in de prijs van artikelen. Hoge kosten betekent dan ook dat de prijs van artikelen omhoog gaat. En dat wil de klant van V&D blijkbaar niet. De omzet van het warenhuis daalt namelijk al jaren. De klant koopt de artikelen niet voor de prijs waarin het in de winkel ligt. Maar is dit probleem werkelijk te wijten aan concurrentie op de markt? Waarom doen zaken als Bijenkorf het vergeleken met V&D wel goed? Terwijl daar de prijs nog een stukje hoger ligt? Is het niet vooral de prijs-kwaliteit verhouding waar het om gaat? Kortom: waren de V&D producten hun geld wel waard?

Nieuwe strategie

Halverwege 2015 maakt CEO John van der Ent zijn nieuwe strategie bekend. De strategie spitst zich toe op de kernwaarden van het restaurant La Place, dat onderdeel is van V&D. Wie La Place kent, weet dat het restaurant niet per se goedkoop is. Dat maakt zij echter goed met een hoge kwaliteit, die in verhouding is met wat je er voor betaalt. Ook voor andere artikelen in V&D moet dat gaan gelden. Met name damesmode wordt een speerpunt. Hier moet de Nederlandse vrouw weer artikelen vinden die langer meegaan, goed zitten en je er modebewust uit laten zien. En daar mag voor betaald worden. Het is een strategie die in gaat op het product. Impliciet laat het warenhuis zien te weten waar het probleem ligt. Het wil daar graag aan werken. V&D voelt zich gesteund door geldschieter Sun Capital. Die belooft het warenhuis tijd en geld om plannen te realiseren. Tot kerst. Dan laat SUN weten niet langer te geloven in de strategie. Een strategie waarvan de spullen grotendeels niet in Nederland beland zijn. Misschien was het een verhaal dat te mooi was om waar te zijn?

Advertenties

Eén reactie op “Waar ging het mis bij V&D?

  1. Pingback: Aan de kinderen (of niet) | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 18 februari 2016 door in Actualiteit en getagd als , , , , , .
%d bloggers liken dit: