Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Maar echt, wat heb je aan recruiters

Webcare

ZOETERMEER – Callcenter Teleperformance in Zoetermeer. ANP PHOTO XTRA LEX VAN LIESHOUT

De eerste volledige week werkloos. Ik ben het al meer dan zat. Goed, afgelopen zaterdag nog wel een mooi feestje gemaakt waar het verdiende geld er net zo hard doorheen ging. Gelukkig ging het om een onkostenvergoeding. Geen belasting dus, wel even opgeven bij het UWV. Maar goed, werkloos dus. Dan ga je een beetje LinkedIn bijwerken. Zorgen dat je Facebook en Twitter profielen niet teveel gekke dingen laten zien. En val je op bij recruiters. Recruiters, die je dan volgen en vervolgens niets doen. Is dat wat ze doen?

Zoektocht

Nu kan het zo zijn dan mijn profiel vooralsnog niet zo in de smaak valt. En toegegeven, twaalf en een half jaar winkelervaring gecombineerd met filosofie is niet het eerste waar je aan denkt wanneer je iemand wilt aanbieden bij een werkgever. Dat begrijp ik zelf allemaal ook best wel. En dus had ik de verwachting dat menig recruiter mij wel met rust zou laten. Ik zou het moeten doen met goede brieven schrijven en een flitsende binnenkomst wanneer ik op gesprek wordt uitgenodigd.

Zo gezegd zo gedaan. Inmiddels heb ik op twee van de vijf brieven die ik schreef een persoonlijke reactie ontvangen. Beide keren werd ik zelfs uitgenodigd op gesprek. Eenmaal heb ik zelf geweigerd. Het was in een vlaag van verstandsverbijstering dat ik bij dat bedrijf solliciteerde. Het andere gesprek ging goed. Bij een terugkoppeling werd zelfs het woord “leuke jongen” in de woord genomen en “zou het wel goed gaan komen”. Maar: nog te loyaal aan je huidige, ja V&D bestond nog, werkgever. Dus ging men liever in zee met kandidaten die niet plots alsnog voor hun huidige baan kozen. Kan gebeuren. Ik schat mijn kansen in ieder geval best goed in. Maar dan die recruiters.

Telecom

Inmiddels zijn er al een klein vijftig die mijn sociale media profielen hebben opgepikt. Zonder vervolgens iets te laten weten. Nu kan ik mij dat ook nog wel ergens voorstellen. Misschien ben ik nu nog niet het juiste materiaal, maar kan ik na een volgende functie zomaar wel in de picture zijn. Wat mij echter opvalt is dat van één bepaald recruitment bureau nu al z’n zes recruiters mij aan het volgen zijn. Zes man sterk! Het waarom is mij niet eens zo’n raadsel. Het gaat om recruiters gelieerd aan telecomproducten. Om die te verkopen aan argeloze mensen die het bel-me-niet register nog niet kennen. Iets dat goed bij mij aansluit. Verkooptechnieken zijn mij bekend en daarnaast ook nog eens hoogopgeleid. Dat schijnt een gouden combinatie te zijn waar je letterlijk duizenden euro’s per maand mee kunt incasseren. Een leuke incentive om iemand tot vaak niet zo verleidelijk werk te verleiden. Dus onderneem je actie, toch?

Recruiters

Nou, niet deze recruiters dus. Zij volgen mij, bekijken wat ik doe en wachten af. Blijkbaar is het nieuwe rekruteren tegenwoordig vooral zelf informatie verspreiden en afwachten tot er iemand bijt. Om die persoon vervolgens binnen te hengelen. Net zo argeloos als al die mensen die niet weten dat je vervelende telefoontjes van telemarketeers kunt blokkeren. Omdat je met je studie niet aan werk komt. En je werkverleden er bovendien één is waar nauwelijks nog brood in te verdienen valt, nu iedere retailer het hoofd nog maar net boven water weet te houden. Want dat moet toch de doelgroep zijn voor wie dit soort ‘bullshitjobs‘ ontstaan is. Niets toevoegend aan de samenleving, maar in ieder geval een manier om aan een inkomen te komen. Tot dat je iets vindt dat beter bij jouw past.

Val

Maar ik trap er niet in. Ik ga niet vijf dagen in de week aan een telefoon hangen en mensen verleiden abonnementen voor één of andere loterij af te sluiten waarbij ze met hun geld toch nog best goed werk doen omdat de loterij allerlei goede doelen steunt. Ook ga ik geen kranten aanbieden waarvan je de inhoud tegenwoordig gratis en voor niets via het internet kunt opvragen. En ik ga al helemaal geen energieleveranciers promoten die met slimme marketingtrucks klanten wijs maken dat ze nu toch echt groene stroom kunnen krijgen dat uit een grijs industriegebied vandaan komt waarbij een deel misschien niet geproduceerd wordt door middel van kernenergie.

Let wel: dit schrijf ik op de eerste dag van mijn eerste volledig werkloze week. Misschien dat ik er morgen, wanneer de frustratie van niet-werken tot een hoogtepunt komt, wel heel anders over denk. Ik weet in ieder geval bij ik dan moet zijn.

Advertenties

Eén reactie op “Maar echt, wat heb je aan recruiters

  1. Pingback: Maar echt, wat heb je aan recruiters (2) | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 23 februari 2016 door in Leven en getagd als , , , , .
%d bloggers liken dit: