Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Aan de kinderen (of niet)

OrgaanklapMooie bieravonturen. Sinds vorig jaar maak ik een lijstje met de mooiste die ik mocht meemaken in die afgelopen twaalf maanden. Samen met vrienden geld uit geven aan mooie ervaringen. Dat is wat ik daar impliciet mee probeer te zeggen. Niet onterecht. Zo meldt de Correspondent dat op basis van wetenschappelijk onderzoek we moeten concluderen dat geld uitgeven aan ervaringen in plaats van goederen je gelukkiger maakt. Ervaringen laten je puur genieten. Spullen kopen betekent vaak onderzoek doen, afvragen waar je het allemaal laat en je verzekeren tegen kapot gaan of diefstal. Over geld uitgeven moet je niet teveel nadenken. Gewoon bier bestellen dus. Toch is dat de laatste tijd voor mij wat lastig gebleken. Niet dat ik minder drink. Niet dat ik minder met vrienden uit ben. Wel dat ik moeite heb om echt  te genieten van die mooie avonden. Daar maak ik mij zorgen om.

V&D

De afgelopen maanden hebben mij niet in de koude kleren gezeten. Vanaf juli en augustus ben ik druk bezig geweest met het beoordelen van diverse reorganisaties binnen V&D. Vervolgens kreeg ik promotie. Leiding geven aan een gemotiveerd team. Om uiteindelijk te belanden in een faillissement en zonder werk. Diezelfde dag dat bleek dat er geen doorstart kwam stortte ik lichamelijk in. Griep. En daar probeer ik nog steeds van bij te komen. Dank je wel, veel te veel in werk gestopte energie. Hoewel ik dat probeerde goed te maken met concerten, feestjes en gezellige muziek- en praatsessies, heeft dat allemaal toch niet echt mogen werken. Hoe ik ook probeer mooie ervaringen opdoen, tot nu toe heb ik niet het gevoel iets meegemaakt te hebben dat het herinneren waard is. Wat moet ik van de voorbije twee maanden in mijn eindlijstje neerzetten?

Kinderen

Het plezier in mijn leven lijkt even weg te zijn. Dat gevoel had ik al langer. Onder andere mijn blog had daar flink onder te lijden. Net als de ideeën voor mijn boek. De afgelopen maanden schreef ik niet tot weinig. Gelukkig kon ik mij nog een beetje vermaken met lezen. Maar ook dat ligt de afgelopen maand behoorlijk stil. Waarom? Ik denk na over wat ik nu eigenlijk wil. Want ja, daar is nu zat tijd voor. En plots denk ik. Is dit het moment waarop mensen voor kinderen kiezen? Het plezier dat eeuwig leek te duren aan mooie ervaringen droogt op, dus is een andere levensinvulling iets voor mij? Ik schrik van die gedachte. Is kinderen krijgen een substituut om je eigen leven naarmate je ouder wordt weer wat zin te geven wanneer je niet meer kan genieten van mooie ervaringen? Voor mij is dat absoluut een no go. Als ik kinderen wil, dan toch vooral voor hen.

Ervaringen

En dat zie ik op het moment niet zitten. Ik leef voor de ervaringen die ik met de mensen om mij heen deel. Natuurlijk kunnen kinderen ook tot die kring behoren. Maar, om eerlijk te zijn, wie in mijn omgeving zit nu op mijn kinderen te wachten anders dan, wellicht, mijn vriendin en ik plus wat familieleden. Zo zie ik het wanneer ik bij anderen op bezoek ben waar kinderen veelal de aandacht op zich nemen. Leuk voor een dag. Maar wat als ik zelf met zo’n schepsel opgescheept zit en er continu mee van doen heb? Heb ik daar wel zin in? Hoe fijn die ervaringen met zo’n wezen ook zijn, echt delen met anderen doe je dat grotendeels niet. Dus geef ik de voorkeur aan de huidige mensen om mij heen en met hen mooie ervaringen op doen.

Toekomst

En dat gaat ook wel gebeuren. Want zie hier, de afgelopen weken ben ik weer productief. Ik kruip uit het dalletje waar ik in zat en ben weer begonnen met schrijven. Voor mijn blog en voor het boek dat voor een groot deel nog in de ideeënwereld zit. Klaar om eruit te worden gevist. Ik heb weer zin in avontuur, nieuwe dingen meemaken. Te beginnen komend weekend met het eerste festival van het seizoen. Met een schuine blik kijk ik daarbij terug naar de jaarlijstjes van 2015 en 2014. Wat me nu meteen opvalt nu ik mij wat beter voel: ook in vorige jaren stond er weinig tot niets uit januari en februari dat het herinneren waard was. En dus heeft 2016 naar alle waarschijnlijkheid nog veel moois voor mij in petto. Tenminste, wanneer ik op de wetenschap vertrouw, ervaringen op doe en zo het geluk mijn kant op laat waaien. Kom maar op!

PS: toch al één fantastische avond dit jaar meegemaakt: Orgaanklap in So What!
PPS: ook een nieuwe baan zie ik al zitten.

Advertenties

3 reacties op “Aan de kinderen (of niet)

  1. Myriam
    3 maart 2016

    Kinderen zijn fantastisch zeker als ze van jezelf zijn 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Hou van het leven, ook als het kut gaat | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

  3. Pingback: Weg van liefde | Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 3 maart 2016 door in Leven en getagd als , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: