Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Internationale vrouwendag en de Underwoods

Internationale vrouwendag. Wat moet ik er mee? Met veel ophef laten vrouwen weten dat de wereld hen niet op gelijkwaarde wijze behandelt. Terecht. Allerlei onderzoeken laten zien dat een gelijke positie van de vrouw aan de man nog niet bereikt is. Daar moeten we voor strijden. En dan met name op het gebied van vrije tijd. Hoewel vrouwen evenveel vrije tijd genieten, is die voor hen voor meer versplinterd dan die van de man. Veelal doet de vrouw tussendoor klusjes in het huis, terwijl de man lekker de krant leest of een dienstverband met meer uren heeft. En dat moet volgens minister Jet Bussemaker veranderen.

House of Cards

Toevallig (of niet) verscheen zo rond deze vrouwendag het nieuwe seizoen van House of Cards. In dit nieuwe seizoen botsen de hoofdpersonages Frank en Claire meer dan eens over de rollen in hun relatie. Hij is de man met de sterke vrouw achter zich. Samen hebben ze van alles opgegeven. Bijvoorbeeld het krijgen van kinderen. Alles staat in het teken van een hoger doel. Het presidentschap over de Verenigde Staten. Met daarnaast een mooie carrière voor Claire. Helaas pakt dat anders uit. Dus vraagt Claire zich af waar haar carrière blijft? Ze zouden toch alles samen doen? Zie hier het gevaar dat voor veel vrouwen dreigt wanneer zij iets opgeven. Ze raken overvleugeld door hun partner. Geven zichzelf op. En nemen zo genoegen met minder. Overigens tot ontevredenheid van hun omgeving. Jij mag er toch ook best zijn?

Moeten

Wat mij in deze (en andere) discussies direct opvalt, is dat al die vrouwen zo nodig moeten. Je moet een carrière maken, op zoek gaan naar liefde, een eigen woning financieren, kinderen krijgen en twee keer per jaar op vakantie gaan om even bij te komen. Dat laatste kan ik goed begrijpen. Maar waarom moet de Nederlandse vrouw eigenlijk zoveel? Leggen we haar niet een enorme sociale druk op? Is dat niet het allereerste probleem dat we dienen te tackelen. Zorg nou eerst maar eens dat je één van die zaken op orde hebt, alvorens aan iets anders te denken. Focus. Dat is ruwweg hoe ook een man dat doet. Dat lijkt mij pas echt gelijkwaardig.

Werkgever

En dan de werkgever. Daar verwacht men ook het één en ander van. Vrouwen zouden meer flexibel en vanuit huis moeten werken. Zo kunnen ze hun versplinterde tijd beter indelen. Maar houdt dit niet in dat je nog meer versplinterd gaat werken? Eerst een paar e-mails beantwoorden, wasje doen, de laatste notulen van een vergadering doornemen, eten klaarzetten, vergadering via skype bijwonen, kinderen uit school halen en ga zo maar door. Waar werk nog een moment van relatieve rust was, wordt dat met thuiswerken ook doorbroken. Krijgt een vrouw op deze manier niet nog minder rust?

Man

Is het niet verstandig om eens naar de positie van de man te kijken? Waarom zou hij zijn fulltime baan moeten blijven behouden? Kan hij niet minder werken en de vrijgekomen tijd besteden aan klusjes in huis. Schoonmaken, de was doen, kinderen ophalen. Dat moet toch wel lukken? Natuurlijk is ook hier hulp van de werkgever nodig. Niet iedereen staat te springen om hun vaste krachten minder te laten werken. Sommige banen schijnen alleen in 40 uur te kunnen worden volbracht. Allerlei smoesjes om er maar niet aan te hoeven beginnen. Maar daar zit dan uiteindelijk wel de partner mee. Want beiden fulltime werken, een huishouden verzorgen, kinderen opvoeden en ook nog eens allerlei sociale relaties onderhouden. Ga er maar aan. Is het allemaal niet wat veel geworden?

Keuzes

Komen we terug bij Claire. Want hoewel zij het één en ander fout lijkt te doen door op te geven, maakt ze wel duidelijke keuzes. Kinderen krijgen heeft ze overboord gezet. Ook van een sociaal leven is nauwelijks sprake. Alles is ingezet op haar carrière. Nu kun je dat een minimalistisch leven vinden. Eén doel waar je naartoe werkt, waarbij je de rest van het leven lijkt te vergeten. Maar is dat niet juist veel productiever dan al die mensen die van alles een beetje doen? En natuurlijk, in Claire’s geval lijkt het ook nog eens te mislukken. Overschaduwd door haar echtgenoot kan zij haar projecten niet volgen. Maar had zij meer tevreden geweest wanneer ze wel een kind, wat vrienden en een baantje in de vergetelheid zou hebben gehad? Ik betwijfel het. Het laat zien dat we keuzes moeten maken. Keuzes die pijn doen. Maar ook keuzes die ons in staat stellen ergens te komen. Met Claire gaat het dan ook wel goed komen. Let maar op. Dat in tegenstelling tot al die andere mensen die van alles een beetje doen. Uiteindelijk toch niet echt in iets geslaagd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 12 maart 2016 door in Actualiteit, Uncategorized en getagd als , , , , , , .
%d bloggers liken dit: