Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Niets ‘extraordinaires’ aan Charles Bradley, behalve zijn band

Charles Bradley

Peter Ole Hagen, ‘Charles Bradley, Oya Festival 2012

En dat tuig begint te spelen, ku… nee, gelukkig hoef ik Hans Teeuwen niet verder te quoten. Aan de band niets dan lof. The Extraordinaires begint na een korte introductie van de man achter het orgel aan een lekker dansbaar stuk. De zaal heeft het gebeuren nog niet helemaal door. Het publiek is er namelijk niet om deze band te zien. Hoofdact van de avond is de vocalist die dit gezelschap leidt. Charles Bradley. Als de man het podium betreedt joelen de mensen om mij heen dan ook luid. Niet voor niets. De man heeft een prachtige stem. Toch irriteer ik me gedurende het optreden meer en meer aan deze krasse knar.

Tivoli

Charles Bradley is van huis uit James Brown imitator. Die andere geweldenaar uit de funk en soul hoek van de muziek die menig vrouwenhart sneller deed laten kloppen. In alles lijkt Bradley dan ook op deze grootheid. Desondanks heeft hij de afgelopen jaren aan een eigen oeuvre gewerkt. Niet zonder succes. Zo pakte hij twee jaar terug het North Sea Jazz festival in met een geweldige show. Ook vanavond lukt dat in Utrecht. Tivoli Vredenburg doet gewillig mee. Mensen vormen hartjes met hun vingers, schreeuwen “We love you Charles” en doen er alles voor om de beste man aan te raken. Ondertussen verzorgt de 67 jarige zanger een prima concert. Maar zoals ik al zei, ik irriteerde me steeds meer.  Waarom precies?

Imitatie

Niet omdat de beste man James Brown eenvoudigweg kopieert. Ja, Bradley doet in alles aan James Brown denken. Het uiterlijk, de danspasjes en de techniek van het zingen. Hij heeft Brown beter bestudeert dan wie ook. En kan hem daardoor ongetwijfeld heel goed nabootsen. Maar Bradley is Brown ook ontgroeit. Niet per se in grootte of bekendheid. Wel door zich een eigen stijl aan te meten. Niet langer is Bradley een imitator. Hij is ook zichzelf. Dat voert hij door in zijn muziek. Hij laat zien wie hij is, waar hij vandaan komt, wat het leven voor hem in petto heeft gehad. En dat is waar de schoen wringt. Zijn gepreek over liefde voor, tijdens en na de nummers.

Liefde

En dan vooral de christelijke liefde. Verwacht van Bradley geen hartjes, oeverloos romantisch gelul waar Marco Borsato een puntje aan kan zuigen of authentieke verhalen die Rousseau uit zijn graf doen herrijzen. Nee, bij Bradley staat alles in het teken van het christendom. Hij vertelt over zijn lange lijdensweg, hoe hij heeft moeten worstelen om iets te bereiken en spoort iedereen aan vooral door te zetten. Zie Jezus Christus. Vermengt met goed gevoel voor Amerikaans drama neemt de zanger zijn publiek mee. Lijden is de weg naar geluk. Heel symbolisch deelt Bradley aan het eind van zijn optreden rozen uit. In het christendom het teken voor het lijden van Christus. Om te kotsen, al die dramatiek.

Band

Gelukkig maakt de band een hoop goed. De leden van ‘His Extraordinaires’ zijn het die de avond tot een mooi einde brengen. Dat omdat de drummer na de eerste toegift direct aan de overige bandleden aangeeft dat er deze avond geen extra toegift gespeeld wordt. Meer lijdensverhalen waaruit blijkt dat christelijke liefde de oplossing is blijft het publiek daarmee bespaard. Het is jammer dat de muziek door deze tenenkrommende teksten begeleid moet worden. Een zanger die uit andere concepten dan de christelijke liefde weet te putten zou een aangename verrassing zijn. Of zou Charles Bradley daar zelf voor een nieuw album voor te porren zijn?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 5 april 2016 door in Muziek en getagd als , , , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: