Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Weg van liefde

Weg van LiefdeWeg van liefde, het nieuwe boek van Alain de Botton. Een boek waarin De Botton beschrijft hoe de mens liefde leert kennen, zich er doorheen worstelt. De filosoof doet zo onderzoek naar wat liefde nu eigenlijk is. Interessant maar ook wat eenzijdig. Is het niet zo dat ons idee over wat liefde is door de eeuwen heen verandert? Een klein moment lijkt De Botton dat zelf ook te beseffen. Het boek stelt onder meer romantische idealen die schadelijk zijn voor liefde ter discussie. Daarentegen lijkt hij die te willen bestrijden met nieuwe romantische idealen. Is er geen mogelijkheid om los te komen van de romantische liefde?

Thema’s

Zo vatte ik de titel in eerste instantie ook op. Weg van liefde. Weg, als er aan voorbij gaan, het romantische ideaal loslaten. Dat is niet direct waar de Britse filosoof op doelt. Hij beschrijft de route waarin we verschillende fases van liefde doorlopen. Verliefdheid, het huwelijk, voortplanting, vreemdgaan. Op scherpzinnige wijze beschrijft De Botton aan de hand van de fictieve relatie tussen Rabih en Kirsten wat het is om deel te nemen aan de liefde. Hij lijkt daarbij in echter nauwelijks los te komen van romantische beelden die in het hoofd van mensen dwalen. Beelden die daadwerkelijk afbreuk kunnen doen aan liefde. Een gemiste kans.

Moulin Rouge

Waar ik op doel is de mogelijkheid om ‘de liefde’ geheel uit ons leven weg te bannen. Niet het liefhebben an sich. Nee, de romantische liefde waarbij twee mensen elkaar ontmoeten, verliefd worden, trouwen, kinderen krijgen en sterven. De vorm van liefde die de afgelopen honderd jaar de boventoon voerde. Het is het romantische ideaal waar men pas korte tijd over bezit. Voor een grote groep mensen, voornamelijk vrouwen, was er namelijk helemaal niets te kiezen. Die gedachte is het mooist vertolkt in de film Moulin Rouge. De filmmusical laat zien dat het voor vrouwen helemaal niet zo gewoon was om uit liefde te trouwen. Nee, diamonds are a girls best friend. Zekerheid, een toekomst, brood op de plank. Romantische liefde, dat is iets voor mensen die niet verder dan hun neus lang kijken. Tot dat je je eigen geld kunt maken. Maar dat is niet iets dat voor veel vrouwen is weggelegd. Aldus het personage gespeeld door Nicole Kidman.

Romantische liefde

Daarmee laat de film, gesitueerd aan het eind van de 19de eeuw, een ommekeer zien in het leven van mensen met betrekking tot liefde. Waar zij op vooruit loopt is de twintigste eeuw, waarin de vrouw steeds meer rechten krijgt. De eeuw waarin de vrouw steeds meer mogelijkheden tot haar beschikking heeft. Ze krijgt toegang tot educatie, werk, de mogelijkheid een carrière te starten. Ze wordt onafhankelijk van de man. En zo heeft ze de mannen voor het uitkiezen. Er is ruimte om het verstandshuwelijk te ontglippen. Ruimte voor romantische liefde. Dat hebben we inmiddels zo’n honderd jaar volgehouden. En nu, nu is het tijd voor iets anders.

Alain de Botton

Want hoewel er veel verandering is in ons denken over liefde, hebben we nog veel gebruiken van voorgaande ideeën overgenomen, Het huwelijk, monogamie, het gezin als hoeksteen van de samenleving, voortplanting als doel in een relatie. Ideeën waar we afstand van kunnen en zelfs moeten nemen wanneer we de liefde serieus willen nemen. Ben je als individu nog gebaat bij een huwelijk? Sluit monogamie nog aan bij het denken over het veranderen en uit elkaar groeien van mensen? Waarom nemen we niet het individu als fundament waarop we onze samenleving bouwen? En is dat kinderen krijgen nu daadwerkelijk waar het om draait in een relatie? De Botton gaat mondjesmaat in op deze thema’s, maar lijkt meer te willen beschrijven dan daadwerkelijk een verandering in ons denken in te willen zetten. Terughoudend, maar misschien ook wel zo netjes. Aan de lezer de taak ideeën over liefde in de toekomst uit te werken en ter discussie te stellen.

Advertenties

Eén reactie op “Weg van liefde

  1. Roos
    14 april 2016

    Interessant. Een vriend van mij had een theorie dat de mens niet gemaakt is om monogaam te zijn. Je hebt een partner nodig om ‘mee te ontdekken’, een om ‘mee te expirmenteren’, vervolgens een om kinderen mee te krijgen, en ten slotte een om oud mee te worden. Een… of meerdere natuurlijk. Zelf ga ik nog wel voor een monogame relatie. Deel vriendlief liever niet met andere meiden. Maar ja, er zijn zeker veranderingen. Een kennis van me is ‘polyamoureus’. Ieder zijn ding? Het boek van de Botton lijkt me in ieder geval erg interessant.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 13 april 2016 door in Boek en getagd als , , , , , .
%d bloggers liken dit: