Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Nog even over die scheidsrechter

TafelvoetbalDe linksback rent zijn tegenstander voorbij. Vanuit het middenveld volgt een steekpass. Precies op maat, met de juiste snelheid, rolt de bal tussen twee verdedigers door van de andere partij. De linksback neemt de bal mee, stormt het penaltygebied binnen en geeft een voorzet. Tegen de hand van een tegenstanders. Hands. De bal rolt het veld uit, het spel ligt stil en even later volgt op de grote televisieschermen het oordeel. Penalty. Niemand zeurt over de beslissing. De spits krijgt een bal vanaf de zijkant van het veld aangerold door een mechanisch apparaat. Hij pakt de bal op, legt hem op de stip en scoort. 0-1. De wedstrijd gaat verder.

Vervanging

Waarom rent er niemand naar de scheidsrechter? Waar is de discussie? Wie voelt er nog emotie? De scheidsrechter is vervangen door een robot. Net als zijn assistenten. Net als de ballonjongens aan de zijkant van het veld. De reden is simpel. De mens faalt terwijl een robot met allerlei technische snufjes een ruim overzicht heeft van wat er op het veld gebeurt. Het hele veld is omgeven met sensoren. Kennis vanuit de bewegingswetenschappen zijn in hem geprogrammeerd. Net als alle regels omtrent het voetbal. De robot hoeft deze alleen nog wezenloos af te lopen. Zijn redenatie en conclusie zijn via de scoreborden of internet te volgen. Voor discussie is geen enkele plaats. Behalve dan die ene verdwaalde PSV fan die denkt dat de robot door een Ajax fan in elkaar is gezet. Iedereen weet: deze scheidsrechter maakt de enige juiste beslissingen. Daar gaat het toch om?

Rechtvaardigheid

Voor wie puur kijkt naar een eerlijk en objectief spel is dat inderdaad zo. Zo krijgt de ploeg die recht had op een penalty alsnog een scoringskans. Zo weten we zeker of een bal daadwerkelijk en geheel de lijn heeft gepasseerd. En of het nou wel of niet buitenspel was is nooit meer een punt van discussie. Maar willen we zo ver ook gaan? Het is de vraag of we radicale rechtvaardigheid moeten toepassen in het veld. Waar stopt die rechtvaardigheid? Is dat alleen bij het toepassen van de regels? Of komen we vervolgens in een situatie terecht waarin we ook de manier van spelen zelf in een bepaalde richting willen duwen? Aanvallend voetbal belonen we, want het gaat toch om doelpunten scoren? Partijen die voor het doel hangen wachtend op de counter geven we daarentegen strafpunten. Hoewel ze winnen was het spel niet om aan te zien en dus telt een overwinning gewonnen op basis van weinig kansen maar voor twee in plaats van drie punten. Hoe “rechtvaardig” willen we het voetbal hebben?

Toeval

En willen we het voetbal wel rechtvaardig hebben? Gaat het spelletje niet juist om heel veel toevalligheden? Een voetballer glijdt op het verkeerde moment uit en geeft de tegenstander daardoor een enorme kans. Een grove overtreding die beoordeeld wordt met geel laat het gedupeerde team zonder sterspeler over. Een uittrap van de keeper bedoeld voor de spits wordt door de wind meegevoerd en belandt in het doel aan de overkant. En is het dan niet ook een toevalligheid wanneer de scheidsrechter een keer iets verkeerd ziet? Wat ik maar wil zeggen is: hebben we al die technologische middelen wel nodig? Middelen die je wellicht in kunt zetten op de grote sportvelden, maar waar bij de kleine amateurclubs geen plaats is. Waardoor dan twee varianten van het voetbal ontstaan. Eén met en de ander zonder technische hulp. Kunnen we het op die kleine velden nog wel aan als hij maar fout op fout blijft maken waarbij hij geen enkele hulp van buitenaf krijgt? De vraag ontstaat hoe we de autoriteit beschermen van de scheidsrechter op al die kleine veldjes waar op zaterdag en zondag gevoetbald wordt?

Autoriteit

Een autoriteit die hij nu nog gedeeltelijk ontleent aan het feit dat zijn collega de grote en belangrijke wedstrijden fluit. Maar die hij straks geheel zelf mag ophoesten omdat die collega het zelf allemaal niet meer hoeft te beslissen. Is het niet verstandiger om, in plaats van al die technologische middelen, de plek van de scheidsrechter meer aanzien te geven. Sta hem bij wanneer hij stamelend voor camera’s moet erkennen dat hij een fout gemaakt heeft. Geef voorlichting over het verschil tussen iets op het veld moeten zien of gebruik kunnen maken van duizenden herhaling. Laat horen dat de scheidsrechter een essentieel onderdeel is van een voetbalpartij. Maak duidelijk dat ook zijn fouten erbij horen en dat die verdraagbaar zijn. Omdat dat ook een waarde is van het voetbalspel. Want zo blijft het spelletje leuk om naar te kijken. Wie geniet er immers niet van het nabespreken en bediscussiëren van de beslissingen van de scheids?

Advertenties

2 reacties op “Nog even over die scheidsrechter

  1. von Bloghausen
    22 april 2016

    Opzouten met techniek in de voetballerij. Zonder maakt het juist zo leuk om te bekijken.
    En dat de belangen groter en groter worden? Dat is juist het punt. Er gaat veel te veel geld in om.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 22 april 2016 door in Sport en getagd als , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: