Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

De maakbare samenleving, die bestaat

Al enige decennia is de term uit de mode. De maakbare samenleving. Een idee van socialistische partijen dat we met overheidsinvloeden de maatschappij waarin wij leven kunnen beïnvloeden. In de jaren negentig krijgt dat idee veel kritiek. We moeten overheidsingrijpen zoveel mogelijk beperken. Alleen daar waar noodzakelijk mag de overheid interveniëren in de persoonlijke vrijheid van mensen. Nog steeds komen die twee verschillende ideeën veelvuldig met elkaar in botsing. Ruwweg is het een links-rechts strijd waar fundamenteel andere ideeën over de mens aan ten grondslag liggen. Ideeën die zijn te toetsen aan de werkelijkheid. En laat nu net in Amsterdam een geweldig project zien dat het toch wel degelijk kan, die maakbare samenleving.

Javastraat

In het Parool verschenen afgelopen week twee artikelen over de Javastraat. De Javastraat kenmerkte zich door een hoog onderwereld gehalte. Op een gegeven moment kent de straat maar liefst elf grote groentezaken. Waardoor de vraag ontstaat wat zich hier precies afspeelt. Eet men hier zoveel bloemkool, asperges en tomaten? Of is er iets anders aan de hand. Met verschillende instanties wordt de gehele straat onder handen genomen. Wat blijkt? Veelal witwaspraktijken, illegale casino’s en drugshandel zorgen voor een aan de oppervlakte bloeiende straat. Maar onder die oppervlakte hangt een zweem van geweld. Tijd om de straat een make-over te geven.

Verandering

Die metamorfose krijgt nu, twee jaar na dato, steeds meer vorm. Er is in die jaren namelijk ontzettend veel werk verzet. Dat vangt aan met wijkagenten die de buurt in kaart brengen. Door zaken te bezoeken en ze te markeren met een groen, oranje of rood label. Groen is goed, oranje twijfelachtig en rood hoogst waarschijnlijk foute boel. Vervolgens onderzoeken verschillende instanties als de Belastingdienst, Dienst Werk en Inkomen, de Voedsel en Warenautoriteit en de Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegenheid al die ondernemingen nader. Wat gebeurt daar nu eigenlijk? Zo vindt men tal van ‘foute’ zaken die worden opgedoekt. En daar blijft het niet bij. Met pandeigenaren overlegt men hoe de leeg gekomen zaken met ‘goede’ huurders in te vullen zijn. Hippe tenten krijgen zo de kans om de Javastraat een nieuw gezicht te geven. Met uiteindelijk veel positieve respons van de zaken die wel op goede bedrijfsvoering bleken te draaien. De straat krijgt aantrekkingskracht, wordt door andere mensen bezocht. De gezamenlijke aanpak werkt.

Regels

Gek is dat niet. Waarom niet? Daarvoor moeten we verder onderzoeken naar waar dat links-rechts gevecht om draait. Ten eerste natuurlijk om overheidsinvloed. Volgens rechtse denkers zou dat niet werken. Daarin hebben ze gedeeltelijk gelijk. Door alleen regels op te stellen, belasting te heffen en dat vervolgens te herverdelen pak je niet de werkelijke problemen aan. Je kijkt niet verder dan de oppervlakte, hoopt op het goede in de mens en neemt je handen er daarna vanaf. Natuurlijk dat het zo in veel gevallen niet werkt. Mensen hebben ondersteuning nodig alvorens zij op eigen benen kunnen staan. Ook als ze volwassen zijn. In die zin hebben de rechtsdenkenden gelijk dat ‘maakbaar’ niet werkt.

Samenleven

Maar moeten we dat idee van maakbaarheid dan direct overboord zetten? Of moeten we meer investeren dan alleen wat belastingcenten? Wie het woord samenleving nader onderzoekt, kan wel eens dat laatste denken. Het woord, afgeleid van samenleven, houdt twee dingen in. Het eerste deel laat zien dat je iets gezamenlijk dient op te pakken. Het tweede deel is afgeleid van een werkwoord. Je moet er iets voor doen. Alleen regels opstellen is niet voldoende. Je dient te handhaven, maar ook uitleg en betrokkenheid genereren bij bewoners, ondernemers en eigenaren van panden. En dat is precies wat men in de Javastraat voor elkaar heeft weten te boksen. Zo laat men in Amsterdam zien dat het wel degelijk kan, die maakbare samenleving. De enige vraag die ik mij stel: waar zijn al die louche ondernemers heen gegaan? Amsterdam bestaat immers uit meer straten dan de Javastraat. Heeft het probleem zich niet verplaatst? Daarop nog geen antwoord. Maar wellicht dat een antwoord de rechtse denker toch weer wat speelruimte geeft om het idee van de maakbare samenleving aan te vallen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 3 mei 2016 door in Politiek en getagd als , , , , , , .
%d bloggers liken dit: