Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Anti xenofobie in nieuwe Radiohead single ‘Burn the Witch’

RadioheadDaar issie dan. De nieuwe single van Radiohead. Het hele weekend zaten de fans er al op te wachten. De aanleiding is het opeens van internet verdwijnen van de Britse band. Website op blank, social media accounts geleegd. Er staat iets te gebeuren. Dat begint maandagochtend met een teaser op Instagram. In de avond is het dan zo ver. De nieuwe track verschijnt op Youtube en het feest van de reaguurders gaat los. Goed, slecht en vooral, wat is de betekenis?

Videoclip

Het nummer gaat gepaard met een even zo mooie videoclip die niets aan de verbeelding over laat. Een gezellige modelstad krijgt bezoek van een controleur. Hij ontvangt van de burgemeester een checklist om zijn controle te doen. Tijdens de rondleiding krijgt de controleur te zien hoe geweldig het stadje is. Aan de oppervlakte althans. Want ieder deel dat hij te zien krijgt leidt hem verder naar een aangekondigde dood. Een dood waar het hele stadje aan mee werkt. Een dood waar de controleur de dupe van wordt. Hij eindigt brandend in een Wicker Man. Een ritueel waarvan Julius Caesar het toeschreef aan de Kelten waarna het hele Romeinse rijk dat idee overnam. Zonder te controleren of het waar is. Bewijs blijkt er namelijk niet te zijn. Of weet hij nou te ontsnappen? Het eindshot van de clip lijkt daarop te wijzen en daarom hoopgevend. De tekst is echter minder duidelijk.

Lyrics

Niet over het feit dat het om vreemdelingenhaat gaat. De verwijzing naar de heksenverbrandingen die tot in de 18de eeuw werden uitgevoerd koppelt Radiohead aan xenofobie die in de huidige samenleving aanwezig is. Al in de eerste regels wordt duidelijk dat de band het oneens is met die angst voor vreemdelingen. This is a roundup laat zien dat het om een executie gaat. Even verder blijkt dat daar weinig rationele gronden achter liggen. Abandon all reason, Avoid all eye contact, Do not react, Shoot the messenger. Radiohead is kritisch op de wijze waarop we met vreemdelingen omgaan. We luisteren niet naar elkaar, volgen mensen met de luidste stem en geven niets om de mensen om wie het daadwerkelijk gaat. Vooralsnog weinig hoopgevend. De track eindigt met Sing the song of sixpence that goes. Daarmee verwijst de band naar een populair kinderliedje waarvan de oorsprong ligt bij Henry de XIII en zijn rug keren naar de kerk op weg naar Verlichting. Gecombineerd met het eindshot van de clip toch reden voor een lichtpuntje?

Xenofobie

Radiohead probeert zo met deze nieuwe track een politiek statement te maken. Allereerst naar politici zelf. Geef je niet over aan de roep van het volk, blijf eerlijk, ook al is de boodschap lastig uit te leggen. Laat je niet leiden door irrationele sentimenten als xenofobie. Maar wees tegelijkertijd gewaarschuwd. Het volk kan je zomaar naar het schavot leiden. Maar ook aan het volk wil de band meedelen dat het kritisch dient te blijven. Volg niet gedachteloos die sterke leiders waarvan je denkt dat ze het allemaal goed menen. Denk vooral zelf na, leer nieuwe inzichten verkrijgen. Met het eindshot laat de band zien dat het nog wel enige hoop ziet. En daar moeten we ons maar aan vasthouden. Heksenverbrandingen, mensen wegjagen of een nieuwe Holocaust, dat ziet toch niemand zitten?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 4 mei 2016 door in Muziek en getagd als , , , , , , , .
%d bloggers liken dit: