Niels Hagen, een persoonlijk filosofisch weblog

Over: duurzaamheid, film, kunst, liefde, literatuur, muziek, politiek, sport en wetenschap

Wie wil er nou niet een olifantenslurf?

Men & ChickenEen kip met een derde vleugel, een ooievaar met mensenvoeten of een konijn met varkenshuid. Niets is de gek in de film Men & Chicken van de Deense regisseur Anders Thomas Jensen. In een bijzondere film stelt hij genetische manipulatie ter discussie. Is eugenetica wel zo verkeerd? Doen we er niet goed aan om meer onderzoek te doen nu onze technologie zoveel mogelijk maakt? Waarom experimenteren we niet met het verbeteren van rassen? Een gewaagde film, maar ook bijzonder actueel. We kunnen technologische gezien steeds meer. Maar moeten we dat ook willen?

Slechte naam

Aan eugenetica, de wetenschap van verbetering van rassen, kleeft sinds het nazi tijdperk een nare bijsmaak. Niet onterecht. De opvatting om het Arische ras als beste te bestempelen en dat technologisch voor elkaar te boksen is een enge gedachte. Het betekende immers om alles en iedereen die daar vanaf wijkt ook zoveel mogelijk uit de weg te ruimen. Door te experimenteren met sterilisatie, maar ook het daadwerkelijk vermoorden van mensen heeft de wetenschap lange tijd af moeten zien van verbetering aan mens en dier. Maar is dat wel de juiste keuze geweest? Had de mens niet een verbeterde versie van zichzelf kunnen worden?

Selectie

Wie verder durft te kijken dan de nazi ideologie ziet dat we inmiddels al enkele stapjes terug richting acceptatie van eugenetica aan het zetten zijn. Abortus is in veel landen al vele jaren mogelijk. Bepaalde ziektes en aandoeningen komen daardoor steeds minder voor. Zo is het syndroom van Down, ondanks een waar media offensief met Johnny de Mol als voorganger, bezig uit te sterven in het menselijk ras. Abortus als selectiemiddel betekent dat er steeds minder kinderen zijn met afwijkingen die hen ernstig in het leven beperken. Dat maakt acceptatie om ook op het niveau van genen aanpassingen te doen eenvoudiger. Toch is er weerstand. Waar trekken we de grens?

Genmanipulatie

Waar ziektes en aandoeningen uitbannen een nobele zaak zijn, daar is bij het individueel ‘verbeteren’ van mensen veel minder sprake van. Nu begint dat nog bij de keuze een jongen of een meisje. Maar wat als we straks ook huidskleur, haarkleur, aantal vingers of het aanmeten van dierlijke vermogens kunnen toepassen. Moeten we dat ook allemaal op zijn beloop laten gaan? Of hebben we daar strikte regels voor nodig die wetenschappers aan banden legt? Welke genen komen wel in aanmerking om te beïnvloeden? En welke laten we aan de speling natuur van de natuur? Wat kunnen we überhaupt verwachten? En zijn er ook gevaren voor de mens?

Men & Chicken

Die vragen stelt de film. Zonder antwoorden te geven passeren de vele voor- en nadelen de revue. Dat alles in een satirisch sausje, waarbij het ene personage nog vreemder is dan het volgende dat ten tonele verschijnt. Regisseur Jensen laat je als kijker nadenken. Nadenken over welke eigenschappen jij zou willen verbeteren, maar ook of dat wel zo wenselijk is. Aan het eind van de film licht hij een tipje van de sluier over zijn ideeën. Het is verstandig het onderwerp met de gehele wereld te bespreken. Alleen dan is het mogelijk om door te kunnen. Maar of dat ook gaat gebeuren?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: